Alice. Kæ wooner os ich ’n gleich—so ’n shaner, finer mon os ar is—un aw so ivver ous hooch galarnd. Olly mohl os ich ’n aw gook feel ich os wann ich ’n grawd um der hols nemma kent un ’n bussa un—[ Turning, she is caught in the embrace of Knickerbocker. ]
Knick. Des is awer now amohl plesseerlich—’s is kæ engle fum himmel os des beata con.
Dame.[ Without. ] Gaisht mer now weck doh—du fersuffner lodle do!
Knick. Der deifel—es is so g’wiss os ich labe de Ripsy now, we wærd ’s meer doh gæ—we now coom ich ous dare shkrape?
Alice. Wann se dich doh ferwisht don bin ich g’ruineert—du musht dich arryats fershteckla—awer wo?
Knick. Yaw, wo? Sell is now de froke. Suppose ich shloop doh in den shonk ni?
Alice. Nay, doh, fershteckle dich in den claider korb, un ich deck dich tzu mit der dreckich wesh. Awer, nay, der korb is tzu klæ, di bæ sin tzu long un der shonk is der ainsich plotz. Now yusht ni doh in der shonk.
Knick. Well, doh gaits.
[ Music—She directs him to the closet and quickly closes the door. Dame enters L. 2 E., dragging in Rip. ]
Dame. Now, doh hob ich dich amohl derhame, un ich will aw wissa wass du tzu sawga husht for dich?