[ Exit L. H.

Knick. Well, yusht gæ—un gæ tzu’m deifel wo’d onna g’harshd. De Lorrenna gricksht anyhow net, un so long os ich brod hob for se sull se aw kæ noat leida.

Lorrenna enters, with Alice, R.

Lor. Ich sæ du bisht ’n lose—der weesht ketzer.

Knick. Well, yaw, so weit. Awer, ar shticht dertzu we ’n shill-krut in era shawl, un ’s is mer bong ar gebt uns om end noch troovel.

Alice. Un der recht wæg wær wann ar widder coomd ’n kessel ful hase wasser uf ’n ous laira. Awer ich mus der ebbas sawga. We mer tzu’m fenshter nous gagookt hen, is ’n orrick finer yunger mon dorrich ’s shteddle g’ridda, un ’s date mich gor net ferwoonera wann ’s——

Gustaffe rushes in, L. H.

Lor.[ Hurries to him. ] Ei, so g’wiss ich labe, ’s is dich! My leever Gustaffe!

Gust. ( Embracing her. ) Un doh fin ich now my eagner hoonich—de Lorrenna—Lorrenna!

Knick. Ei Gustaffe—des gookt mer sheer os wann ’d about so orrick uf de Lorrenna wærsht os yeamohls.