[1] Sehr verdienstliche Ausgabe von Jaffé, Bibl. IV, 1-306, mit den Briefen Leo's III S. 307-334. Es folgt noch eine Sammlung Karolinischer Briefe S. 335-436. Phototypie einer Seite des Cod. bei O. v. Heinemann, Wolfenb. Hss. I, S. 214. Neue Ausg. von Gundlach MG. Epp. III, 469 bis 657, vgl. NA. XVII, 526-566.
[2] Früher auch plebei und Loiseliani genannt, 741-829, ed. Pertz SS. I, 134-218. Hs. 7, von Pertz nicht benutzt, ist Paris. 5941 A (NA. IV, 244); Hs. 8, früher dem Baron de Crassier gehörig, ist jetzt Paris. 10911; nahe verwandt damit eine Petersburger, Lat. F. Otd. IV, 4. NA. VII, 228.
[3] Abhandlungen der Berliner Akademie aus dem Jahre 1854, S. 434.
[4] Zur Kritik karol. Annalen S. 171. Waitz machte gegen den Lorscher Ursprung auch geltend, dass der dort schreibende Vf. der Laur. min. sie nicht gekannt habe, aber das bestreitet wieder Pückert.
[5] S. 169 ff.
[6] Smaragdi Praef. V. S. Bened. Anian. angeführt von Dümmler, Ostfr. I, 877: „Perantiquam siquidem fore consuetudinem hactenus regibus usitatam, quaequae geruntur acciduntve annalibus tradi posteris cognoscenda, nemo ut reor ambigit doctus.“ Ueber Eckharts verfehlte Vermuthung, daß die Annalen von den Kanzlern verfaßt wären, während er den officiösen Ursprung richtig erkannte, s. Sickel Acta Karol. p. 83.
[7] Acta SS. Jan. I, 177.
[8] Wendische Geschichten III, 283.
[9] Doch behauptet Manitius, Mitth. d. Inst. XIII, 225-232, die Abfassung im J. 795.