[16.10] profectus . . . fūdit (fundō): cf. [p. 15, n. 9].
[16.11] ‘transferred, removed.’
[16.12] Cum . . . fierent: a causal clause; cf. [p. 13, n. 20].
[16.14] ad . . . audāciae = ut incrēscentem audāciam terrēret. Cf. [p. 3, n. 8], and ad congressum deae, III, 33. audāciae is objective genitive: cf. [p. 14, n. 15].
[16.15] ponte subliciō: abl. abs., with factō, expressing means. This bridge, the earliest and most famous of the bridges over the Tiber, derived its name from the circumstance that it was always made of wood and supported on piles (sublicae). It is this bridge that figures so largely in Macaulay’s Lays of Ancient Rome, Horatius, stanzas xxix. ff.
[17.1] in ōre: ‘at the mouth.’ The town Ostia got its name from its position in ōre Tiberis. It was the port of Rome, and thus attained great importance. Great harbors were built there in the days of the Empire, the remains of which, as well as of the warehouses built for the storage of merchandise from abroad, are still visible.
[Text-only version] [VI.] Lūcius Tarquinius Prīscus, Rōmānōrum rēx quīntus
616-578 B.C.
Ancō rēgnante Lūcius Tarquinius, Tarquiniīs,[2] ex Etrūriae urbe,
profectus,[3] cum coniuge et fortūnīs omnibus Rōmam commigrāvit.
Additur haec fābula: advenientī[4] aquila pilleum sustulit[5] et super
carpentum,[6] cuī[7] Tarquinius īnsidēbat, cum māgnō clangōre volitāns
[5] rūrsus[8] capitī[9] aptē reposuit; inde sublīmis[10] abiit. Tanaquil
coniux, caelestium[11] prōdigiōrum perīta, rēgnum[12] eī portendī
intellēxit; itaque, virum complexa, excelsa[13] et alta[13] spērāre
eum iussit. Hās spēs cōgitātiōnēsque sēcum portantēs urbem
ingressī[1] sunt, domiciliōque ibi comparātō Tarquinius pecūniā et
[10] indūstriā dīgnitātem atque etiam Ancī rēgis familiāritātem
cōnsecūtus[2] est; ā quō tūtor līberīs relīctus[3] rēgnum intercēpit et ita
administrāvit, quasi[4] iūre adeptus[5] esset.
Tarquinius Prīscus Latīnōs bellō domuit; Circum[6] Māximum
aedificāvit; dē[7] Sabīnīs triumphāvit; mūrum[8] lapideum urbī