Et Verona ruunt; Ticinum et Parma fatiscunt:
Attila per medias cædes bacchatur et ignes:
Sed nihil ille actum reputat, dum Roma superstes.
Ire parat Romam: convellit signa, movetque
Agmina; cen apium ducunt examina reges!
Tunc illum miles dictis affatur amicis.
“Quo tibi nunc iter? Heu! acies Alaricus in Urbem,
Induxit;—mox ingreditur dum mænia Rhegi,
Connubiumque parat, fato decedit acerbo!”
Hæc audit, dubiusque hæret. Mox æstuat ira