quod œsophagus terminatur, stoma-
chus proprie appellatur, inferius per
quod intestina alimentū deriuatur πυλωρος
dicitur.

LIEN RARAE sustantiæ uiscus,
uentriculo adiacet ad sinistrum latus
et iecur ad dexterum Hypochondrium,
hoc rotundum, ac quadam tenus lunare,
illud oblongum, ac ueluti quadratum.
Vtriusqꝫ horum gibbosa pars ad inferio-
res costas pertinet. Quod in alterutro cō-
cauum est, id et uentriculo est proximum.
Iecur sanguinē gignit. Lien eundē repur-
gat ab atrabile. Inuaugescit Lien cū reli-
qui corporis dispendio. Iecoris magnitu-
do totius corporis compagi utilis est,
quòd sanguinē et naturalē spiritū summi-
nistret ubertim. Iecur habet suas penu-
las quos Græci λοβούς nominant, inter-
dum treis, interdum plureis, in cuius ca-
uo et uessicula fellis prominet, qua san-

guis à bile defecatus et purus euadit.
Cuius utiqꝫ uessiculæ exhalatione et tran-
spiratu inficiuntur nonnunquam duode-
num et ieiunum, nonnunquam et pungi
se senciunt, si transpiratus maior sit et bi-
lis mordacior.

À IECORIS concauo uena portæ
oritur: multis exilibus iecoris uenis con-
currentibus ex quibus ea una constat. Ediuerso rursus in innumeras eadem spar-
gitur parteis, uenarumq́ꝫ immensam red-
dit multitudinem, quæ postea passim in-
testinis propè omnibus inseruntur, ad
mistis unâ membranulis adiposis, ut nu-
trimentalem substantiam iecori suppedi-
tent in sanguinis generationem. Chilus
namqꝫ cibusq́ꝫ à uentriculo statim ad in-
testina demittitur concædente exitū py-
lωro, ubi primum accæperit uentriculus
quantum usibus suis sufficiat, et coctio-
nem suam perægerit qui nisi et in sangui-

nis naturam transmutandus sit, parum
admodum in reliqui corporis nutricio-
nem contulerit. Hunc ergo usum præ-
stant numerosæ hæ uenulæ, ut optimum
nutrimenti succū haud satis adhuc coctū
interaneis exugant, et iecoris cauo man-
dent, quo illic sanguis fiat. Quas nimi-
rum uenulas et Meseraicas, et Mesenteri-
cas Græco uocabulo nominare licebit.
Latini eas lacteis uocant. Ad harum mu-
nimen ne per ramificationis frequentiam
ualentiore corporis motu earum qúæuis
distrahantur dilanientúr ue, quo firmius
constent singulæ sibi uenulæ duodeno
πανκρεασ adhæret, glandulosa scilicet ca-
ro, quæ et καλλίκρεασ Græcis uocatur in-
terdum.

SANGVIS meat à iecoris cōcauo, in
quo paulo āte formatus est, ad gibbū
iecoris, non qualis tamen omnino factus
fuerit in cauo, sed syncerior et simplicior,

utrâqꝫ bile ab eo secreta, et ad concæpta-
cula sua transmissa, ut corpori salubriter
alendo et gignēdis spiritibus inculpatior
sit. À gibbo uero et in totum undiqꝫ cor-
pus porrigitur sanguis, per uenam cauā
(Græcis κοιλη dicitur) et multiplices eius
uenæ ramos. Hæc profecto uena reliquas
omneis corporis uenas inagnitudine su-
perat, et à iecoris oritur gibbo. À qua per
mediam spinam descendēte unus utrinqꝫ
ramos renes petit, alterutro ramo in pal-
mi longitudinem protenso.