Supplementum (suppleo) before the Augustan period means only that with which an army is “filled up” or recruited: partem copiarum ex provincia supplementumque quod ex Italia adduxerat, convenire iubet, B. G. 7, 7, 5; ceterum supplementum etiam laetus decreverat, Sall. Jug. 84, 3. Later it has its literal meaning: ex geminis singula capita in supplementum gregis reservantur, Col. 7, 6, 7.

In vestimentum, the verb stem vestio has the same influence that “clothe” does in our word clothing: me vides ornatus ut sim vestimentis uvidis, Rud. 573; huc est intro latus lectus vestimentis stratus, Heaut. 903.

Libamentum (libo) is a libation, drink offering: dona magnifica, quasi libamenta praedarum, Rep. 2, 44; haec ego ad aras libamenta tuli, Stat. S. 3, 1, 163.

6. Nouns denoting instrument, with both specialized and figurative application.

Tormentum (torqueo) is an instrument of torture, an instrument for hurling, or torture itself: rotam id est genus quoddam tormenti apud Graecas, T. 5, 24; castella constituit ibique tormenta collocavit, B. G. 8, 3; huic licebit tum dicere se beatum in summo cruciatu atque tormentis, T. 5, 73.

Condimentum (condio) is anything used for spicing or seasoning: cocos equidem nimio demiror, qui utuntur condimentis, Cas. 219: animus aequus optumumst aerumnae condimentum, Rud. 402.

Fundamentum (fundo) is that with which anything is founded, a foundation: quin cum fundamento aedes perierint, Most. 148; fundamenta rei publicae ieci, Fam. XII, 25, 2.

Impedimentum (impedio) is a means of hindrance, and in the plural, baggage: hinc vos amolimini, nam mi impedimenta estis, And. 707; Demosthenes impedimenta naturae diligentia industriaque superavit, De Or. I. 61, 260; ad impedimenta et carros se contulerunt, B. G. 1, 26.

Nutrimentum (nutrio) like alimentum, is a means of nourishment or support, but it is not found meaning food for the body: educata huius generis nutrimentis eloquentia, Orat. 42; arida circum [igni] nutrimenta dedit, Aen. 1, 176.

Pigmentum (pingo) is paint, or material for coloring: quem Appella et Zeuxis duo pingent pigmentis ulmeis, Epid. 626; sententiae tam verae, tam sine pigmentis fucoque puerili, De Or. II, 188.