“Laudo bellatores qui congressi sunt omnes,
Et uno animo hostes adorti sunt,
Fuit eorum vita brevis, et longum amicis desiderium reliquerunt,
Occiderunt tamen ex Saxonibus plus scepties
Ex [68] aemulatione mulierum egregiè egerunt.
Et plurima mater lacrymas pofudit.”Arddyledawc canu, cymman o fri,
Twrf tân, a tharan, a rhyferthi,
Gwryd ardderchawg marchawg mysgi,
Rhudd Fedel rhyfel a eidduni,
Gwr gwnedd, difuddiawg, digymmyni ynghat,
O’r meint gwlad yt glywi.
i.e.
“Debitus est tibi cantus, qui honorem assecutus es maximum,
Qui eras instar ignis, tonitrui et tempestatis,
Viribus eximie, eques bellicose
Rhudd Fedel, bellum meditaris.
Licet vir strenuus adoriatur, eum superabis in bello
Ex quacunque regione eum advenisse audieris.”Arddyledawc canu claer orchorddion,
A gwedi dyrraith dyleinw afon,
Dimcones loflen ben eryron llwyd,
Ef gorau bwyd i ysglyfion.
Or a aeth Gattraeth o aurdorchogion,
Ar neges Mynyddawg mynawg Maon,
Ni ddoeth yn ddiwarth o barth Frython,
Ododin wr bell well no Chynon.
i.e.
“Carmine debent celebrari nobiles proceres,
Qui post conflictum amnes ripas superare fecerunt. [69]
Ejus manus satiavit aquilarum fuscarum gulas,
Is et optime cibum paravit avibus rapacibus,
Ex omnibus enim eis qui ibant ad Cattraeth aureis torquibus insigniti,
Qui partem Mynyddawg in bello defendebant clari satellites,
Nullus ex Britonibus melius suum egit munus
In Gododin, (ex iis qui ex longinquo venerunt) quam Conanus.”Truan yw gennyf i gwedi lludded
Goddef gloes angau trwy anghyffred
Ag eil trwm truan gennyf fi, gweled
Dygwyddaw an gwyr ni pen o dräed
Ac uchenaid hir ac eilywed
Yn ol gwyr pybyr tymyr tudwed
Rhyfawn a Gwgawn Gwiawn a Gwlyged
Gwyr gorsaf gwriaf gwrdd ynghaled
Ys deupo eu henaid hwy wedi trined
Cynnwys yngwlad nef addef afreued
i.e.
“Me maximè dolet post laborem amicos nostros
Subire mortis angorem more inassueto;
Et iterum me maximè dolet quod ipse vidi
Viros nostros in bello gradatim cadentes.
Gemitus est longus et opprobrium
Post homines alacres patriæ decus,
Rhyfawn et Gwgawn Gwiawn et Gwlyged;
Viri qui erant sustentacula (belli sc.) fortissimi et in angustiis magnanimi
Ascendant eorum animæ post pugnam
In regnum cœlorum ubi habitatio est sine ullo desiderio.”Hæc de Aneurino sufficiant.
Floruere eodem seculo et multi alii Bardi inter quos eminet Myrddin Wyllt, id est, Merlinus Sylvestris, qui poema composuit cui titulus Afallennau, id est, pomarium, in quo patroni sui Gwenddolau filii Ceidio munificentiam prædicat.”
Afellen beren bren y sydd fad
Nid bychan dy lwyth sydd ffrwyth arnad
A minnau wyf ofnawg amgelawg am danad
Rhag dyfod y coedwyr coed gymmynad
I gladdu dy wraidd a llygru dy hâd
Fal na thyfo byth afal arnad
A minnau wyf gwyllt gerthrychiad
Im cathrid cythrudd nim cudd dillad
Neum rhoddes Gwenddolau tlysau yn rhad
Ac yntau heddyw fal na buad.