[14] Manuel de Faria y Sousa has printed it in his Discurso de los Sonetos, prefixed to his Fuente Aganippe, that is to say, his poems, vol. i. The language and style of this sonnet are sufficiently ancient.

Bom Vasco de Lobeyra, e de gram sem,
de pram que vos av des hem contado,
o feito de Armadis, o namorado,
sem quedar ende por contarhi rem.

E tanto vos aprougue, e a tambem,
que vos seredes sempre ende loado,
eu entre os homes hos por bo mentado,
que vos eram adeante, e que hora hem.

Maes porque vos fizestes a fremosa
Breoranja amarendoudo hu nom amarom
esto, combade, e contra sà vontade.

Ca eu hey gram dò de a ver queixosa,
por sa gram fremosura, e sa bondade,
e ber porque o sim amor nom lho pagarom.

[15] One of these sonnets is printed, as a specimen, in the before-mentioned Discurso de los Sonetos. There is in the antiquated diction a degree of precision which approximates to the style of the original:—

Vinha Amor por o campo trebelhando
com sà fremosa Madre, e sàs donzellas;
el rindo, e cheo de lédice entre ellas,
ja de arco, e de sas setas nom curando.

Brioranja hi a sazom sia pensando
na gram coita que ella ha, e vendo aquellas
setas de Amor, filha em sa mano huna dellas,
e metea no arco, e vayse andando.

Des hi volveo o rosto hu Amor sia.
Her, disse: ay traidor que me has falido;
en prenderey de ti crua vendita.

Largou a mano, quedou Amor ferido:
e catando a sa sestra endoa do grita,
hay merce, a Brioranja que fogia.