Res gestæ regumq; ducumq; & tristia bella
Quo scribi possent numero, monstravit Homerus.
Versibus impariter junctis querimonia primum,
Post etiam voti inclusa est voti sententia compos.
Quis tamen exiguos elegos emiserit auctor
Grammatici certant, & adhuc sub judice lis est.
Musa dedit fidibus Divos puerosq; Deorum,
Et pugilem victorem, & equum certamine primum,
Et juvenum curas, & libera vina referre.
Descriptas servare vices operumq; colores
Cur ego si nequeo ignoroq;, poeta salutor?
Cur nescire pudens prave quam discere malo?
Versibus exponi tragicis res comica nonvult
Indignatur item privatis ac prope socco
Dignis carminibus narrari cæna Thyestæ,
Interdum tamen & vocem Comædia tollit,
Iratusq; Chremes tumido delitigat ore.
Telephus & Peleus, cum pauper & exul uterq;,
Projicit ampullas & sesqui pedalia verba.
Non satis est pulchra esse Poemata, dulcia sunto.
Ut ridentibus arrident, ita flentibus adflent
Humani vultus; si vis me flere, dolendum est
Primum ipsi tibi: tunc tua me infortunia lædent
Telephe, vel Peleu; male si mandata loqueris,
Aut dormitabo aut ridebo.