P. 208. Νομος.—Ἐὰν τις ὑβρίσῃ εἴς τινα, ἤ παῖδα, ἤ γύναῦκα, ἤ ἄνδρα, τῶν ἐλευθέρων, ἤ τῶν δοῦλων, ἤ παράνομον τι ποιήσῃ εἴς τούτων τινὰ, γραφέσθω πρός τούς θεσμοθέτας ὁ βουλόμενος Ἀθηναῖων, οἷς ἔξεστιν. * * * ἀκούετε, ὤ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τοῦ νόμου τῆς φιλανθρωπίας, ὅς οὐδὲ τούς δούλους ὑβρίζεσθαι ἀξιοῖ.
P. 209.——ὅμως οὐδ’ ὅσων ἄν τιμὴν καταθέντες δούλους κτήσωνται.
P. 210.——Ἀπόλλωνι ἀποτροπαίῳ βοῦν θῦσαι, καὶ στεφανηφορεῖν ἐλευθέρους καὶ δούλους, καὶ ἐλινύειν μίαν ἡμέραν.
Idem, p. 253.——τύπτειν, ἀλλὰ τὴν ἐπὶ τῆς πομπῆς καὶ τοῦ μεθύειν πρὸφασιν λαβὼν, ἀδικεῖν, ὡς δούλοις χρῶμενος τοῖς ἐλευθέροις.
Oratio adversus Androtionem, p. 293.——ὑπέρ τοῦ μή τό σῶμα ἁλούς εἰς τό δεσμωτήριον ἕλκεσθαι, ἤ ἄλλα ἀσχημονοίη, ἃ δουλων, οὐκ ἐλευθέρων, ἐστὶν ἔργα, &c.
Idem.——καὶ μὴν, εἰ θέλοιτε σκέψασθαι, τί δοῦλον, ἤ ἐλεύθερον εἶναι, διαφὲρει, τοῦτο μέγιστον ἄν ἕυροιτε, ὅτι τοῖς μὲν δούλοις τὸ σῶμα τῶν ἁδικημάτων ἁπάντων ὑπεύθυνόν ἐστι.
Idem, p. 295.——πότερ’ οὖν οἴεσθε τούτων ἕκαστον μισεῖν, καὶ πολεμεῖν αὐτῷ, διὰ τὴν εἰσφοραν τύυτην, ἤ τὸν μὲν αὐτῶν, ὅτι, πάντων ἀκουόντων ὑμῶν, ἐν τῷ δήμῳ δοῦλον ἔφη, καὶ ἐκ δούλων εἴναι, καὶ προσήκειν αὐτῷ τὸ ἕκτον μέρος ἐισφέρειν μετὰ τῶν μετοίκων.
Idem, p. 298.——εἰ γὰρ ἀνδραπόδων πόλις, ἀλλὰ μὴ τῶν ἄρχειν ἑτέρων ἀξιούντων, ὡμολογεῖτε εἶναι, ὀυκ ἄν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τὰς ὕβρεις ἠνέσχεσθε τὰς τούτου, ἅς κατὰ τὴν ἀγοραν ὕβριζεν, ὁμοῦ μετοίκους, Ἀθηναίους, δέων, ἀπάγων, βοῶν ἐν ταῖς ἐκκλησίαις, ἐπὶ τοῦ βήματος, δούλους καὶ ἐκ δούλων καλῶν, ἑαυτοῦ βελτίους, καὶ ἐκ βελτίονων, ἐρωτῶν.
Idem, p. 299.——νῦν δ’ ἐπὶ ταῖς εἰσφοραῖς, ὅ δίκαιον ἔσθ’ ὁρίσας, μὴ σοὶ πιστεύειν, ἀλλὰ τοῖς αὑτῆς δούλοις, τὴν πόλιν, ὁπότ’ ἄλλο τι πράττων, &c.
Oratio adversus Timocratem, vol. iii. p. 128.——καὶ γὰρ ἐκείνων, ὦ ἀνδρες δικασταὶ, ὅσοι ἄν ἐλεῦθεροι γένωνται, οὐ τῆς ἐλευθερίας χάριν ἔχουσι τοῖς δεσπόταις, ἀλλὰ μισοῦσι μάλιστα ἀνθρώπων ἁπάντων, ὅτι συνίσασιν αὐτοῖς δουλούσασιν.