Idem, p. 133.——εἰ οὖν μὴ τιμωρήσησθε τούτους, οὐκ ἄν φθάνοι το πλῆθος τούτοις τοῖς θηρίοις δουλεῦον. Idem, p. 141.——καὶ μὴν εἰ θέλοιτε σκέψασθαι παρ’ ὑμῖν αὐτοῖς, ὦ ἄνδρες δικαταὶ, τι δοῦλον, ἤ ἐλεύθερον εἶναι διαφέρει, τοῦτο μεγίστον ἄν ἕυροιτε, ὅτι τοῖς μὲν δούλοις τὸ σῶμα τῶν ἀδικημάτων ἁπάντων ὑπεύθυνον ἐστι, τοῖς δ’ ἐλευθέροις ὒστατον τοῦτο προσήκει κολάζειν.
Oratio III. adversus Aphobum, p. 242.——καίτοι ἒιγ’ ἦν δοῦλος ἄνθρωπος, καὶ μὴ προωμολόγητο πρὸς τῦυδ’ ἐλεύθερος εἶναι, &c.
Idem, p. 243.——ἀλλά καὶ δοῦλον εἶναι τὸν ἄνθρωπον τῷ ὄντι.
Idem, p. 247.——διόπερ τοὺς ὁμολογουμένως δούλους παραβὰς, τὸν ἐλεύθερον ἠξίον βασανίζειν, ὅν οὐδ’ ὅσιον παραδοῦναι, &c.
Oratio I. adversus Onetorem, p. 266.——οὐ χρῆσθε ταῖς τῶν ἐλευθέρων μαρτυρίαις, ἀλλὰ τοῦς δούλους βασανίζοντες οὕτω ζητεῖτε τὴν ἀλήθειαν εὑρεῖν τῶν πεπραγμένων. * * * δούλων δὲ βασανισθέντων, οὐδένες πώποτ’ ἐξηλέγχθησαν, ὡς οὐκ ἀληθῆ τὰ ἐκ τῆς βασάνου εἶπον.
Oratio in Phormionem, vol. iv. p. 13.——νῦν δ’ οὐκ ἐμοὶ, * * * ἀλλ’ ἐν Βοσπόρῳ, καὶ τῆς συγγραφῆς σοι κειμένης Ἀθηνηοι καὶ πρὸς ἐμὲᾧ, καὶ, ᾧ τὸ χρυσίον ἀπεδίδους, ὄντος θνητοῦ, καὶ πέλαγος τοσοῦτον μέλλοντος πλεῖν, μάρτυρα οὐδέν’ ἐποιήσω, οὔτε δοῦλον, οὔτ’ ἐλεύθερον.
Oratorio in Pantanænetum, p. 80.——τίς γὰρ πωποτε τῷ δεσπότῃ λαχών, τοῦ δούλου τὰ πράγματα, ὥσπερ κυρίου, κατηγόρωρησεν;
Oratio in Macartatum, p.173.——ἐπαγγέλλειν δὲ, περὶ μὲν τῶν δοῶλων τῷ δεσπότῃ περὶ δὲ τῶν ἐλευθέρων τοις τα χρήματ’ ἔχουσιν.
Oratio in Stephanum, I. p. 217.——φανήσεται γὰρ οὐ πατρὸς, ὑπὲρ ὑιέων γράφοντος, ἐοικυῖα διαθήκη, ἀλλὰ δούλου λελυμασμένον τὰ τῶν δεσποτῶν, ὅπως μή δώσει δίκην σκοποῦντος.
Idem, p. 231.——καὶ εἰ μέν πένης οὗτος ἦν, ἡμεῖς δ’ εὐυποροῦντες ἐτυγχάνομεν, καὶ συνέβη τι παθεῖν, οἷα πολλὰ, ἐμοὶ, οἰ παῖδες ἄν οἰ τούτου τῶν ἐμῶν θυγατέρων ἐδικάζοντο, οἰ τοῦ δούλου τῶν του δεσπότου· * * * οὗτος δ’ αὖ τοὐναντίον τόν δεσπότην ὁ δοῦλος ἐξετάζει, ὡς δῆτα πονηρὸν καὶ ἄσωτον ἐκ τούτων ἐπιδείξων.