Capm. xi. Hic loquitur qualiter religiosi consorcia mulierum specialiter euitare debent.
Capm. xii. Hic tractat quasi sub compendio super hiis que in religionis professione secundum fundatorum sancciones districcius obseruanda finaliter existunt.
Capm. xiii. Hic loquitur vlterius de mulieribus illis, que in habitu Moniali sub sacre religionis velo professionem suscipientes ordinis sui continenciam non obseruant.
Capm. xiiii. Hic loquitur qualiter ordinarii ex sua visitacione, qua mulieres religione velatas se dicunt corrigere, ipsas multociens efficiunt deteriores.
Capm. xv.[101] Hic loquitur de castitatis commendacione, que maxime in religione mulieribus convenit professis.
Capm. xvi. Postquam tractauit de illis qui in religione possessoria sui ordinis professionem offendunt, dicendum est iam de illis qui errant in ordine fratrum mendicancium; et primo dicet de hiis qui sub ficte paupertatis vmbra terrena lucra conspirantes quasi tocius mundi dominium subiugarunt.
Capm. xvii. Hic loquitur de fratribus illis, qui per ypocrisim predicando populi peccata publice redarguentes, blandiciis tamen et voluptatibus clanculo deseruiunt.
Capm. xviii. Hic loquitur de fratribus illis, qui propter huius mundi famam, et quod ipsi eciam, quasi ab ordinis sui iugo exempti, ad confessiones audiendas digniores efficiantur, summas in studio scole cathedras affectant.
Capm. xix. Hic loquitur qualiter isti fratres inordinate viuentes ad ecclesie Cristi regimen non sunt aliqualiter necessarii.
Capm. xx. Hic loquitur qualiter isti fratres inordinate viuentes[102] ad commune bonum vtiles aliqualiter[103] non existunt.