Teste Rege, apud St. Paulum, Lond. 11 die Junii.—Pat. 48, H. 3, m. 11.
T.
Rex omnibus, &c., salutem. Inspeximus cartam quam Edmundus filius noster fecit Aaron filio Vynes in hæc verba. Omnibus præsentem cartam visuris vel audituris Edmundus illustris regis Angliæ filius salutem. Cum dominus rex pater noster dederit et concesserit nobis Aaron filium Vynes Judæum, cum omnibus bonis, debitis, et catallis suis, liberum et quietum, de omnibus tallagiis, auxiliis, præstitis, et demandis quibuscunque; ita quod eum, cum omnibus bonis, et catallis suis habeamus, et teneamus, cum omnibus libertatibus, legibus, et consuetudinibus Judaismi Angliæ, prout hujusmodi concessio, in prædictis patris nostri carta, super hoc confecta, plenius continetur. Nos eidem Aaron Judæo specialem gratiam facere volentes, ipsum, cum omnibus bonis, debitis et catallis suis, tenore præsentium, donavimus libertati; concedentes eidem, quod ipse, toto tempore vitæ suæ, liber sit de nobis, ab omnibus tallagiis, auxiliis, præstitis et demandis. Reddendo nobis, quamdiu vixerit, quolibet anno, ad festum Pentecost. unum par calcarium deauratorum, pro omnibus exactionibus et demandis. In cujus rei testimonium sigillum nostrum fecimus apponi.—Dat. Winton. 11 die Augusti, ann. reg. patris nostri prædict. 54. Nos autem prædictam donationem, et concessionem, pro nobis et hæredibus nostris, quantum in nobis est, concedimus et confirmamus, &c.—Pat. 54, H. 3, m. 1.
The following was also added, to furnish him with safe conduct throughout England, and to give him liberty to take up his abode in any place he chose.
“Rex omnibus &c., salutem. Sciatis quod, ad instantiam Edmundi filii nostri carissimi, concedimus Aaroni, filio Vynes, Judæo, quod in quocunque burgo regni nostri voluerit, ubi alii Judæi habitant, morari possit pro voluntate sua; sine contradictione nostra, vel ballivorum nostrorum quorumcunque. Dum tamen tanquam bonus et fidelis Judæus se gerat et habeat, in eodem.
In cujus, &c., T. R., apud Windsor, 30 die Octob.”—Pat. 55, H. 3, m. 29.
U.
The original act was copied by the author of the “Anglia Judaica” from a very ancient MS. in the Bodleian Library, which is the following:—