[80] Laert. saith of the magi, that they did Deorum vacare cultui: signa statuasque reprehendere: et eorum imprimis, qui mares esse deos et fœminas dicunt, errores improbare. Signa et statuas ex disciplinæ instituto è medio tulisse: and that some thought that the Jews came from them, p. 4, 6. And Laertius himself saith to those that make Orpheus the first philosopher, Videant certe qui ita volunt, quo sit censendus nomine, qui Diis cuncta hominum vitia, et quæ rarò à turpibus quibusque et flagitiosis hominibus geruntur, ascribit, p. 4. He saith also that the said magi held, and Theopompus with them, that men should live again, and become immortal. The like he saith of many other sects. It is a thing most irrational to doubt of the being of the unseen worlds, and the more excellent inhabitants thereof; when we consider that this low and little part of God's creation is so full of inhabitants: if a microscope will show your very eyes a thousand visible creatures which you could never see without it, nor know that they had any being, will you not allow the pure intellectual sight to go much further beyond your microscope?

[81] Thales' sayings in Laert. are, Animas esse immortales: Antiquissimum omnium entium Deus; ingenitu senim: Pulcherrimum mundus, à Deo enim factus: Maximum locus; capit enim omnia: Velocissimum mens; nam per universa discurrit: Fortissimum necessitas; cuncta enim superat. Sapientissimum tempus: invenit namque omnia. Q. Utrum prius factum nox an dies? R. Nox, una prius die. Q. Latet ne Deos homo male agens? R. Ne cogitans quidem. Q. Quid difficile? R. Seipsum noscere. Q. Quid facile? R. Ab alio moveri. Q. Quid suavissimum? R. Frui. Q. Quid Deus? R. Quod initio et sine caret. p. 14, 20, 21.

[82] Conjungi vult nos inter nos, atque connecti per mutua beneficia charitatis: adeo ut tota justitia et præceptum hoc Dei, communis sit utilitas hominum. O miram clementiam Domini! O ineffabilem Dei benignitatem! Præmium nobis pollicetur, si nos invicem diligamus; id est, si nos ea præstemus invicem, quorum vicissim indigemus: et nos superbo et ingrato animo, ejus remittimur voluntati, cujus etiam imperium beneficium est. Hieron. ad Celant. See my book of the "Reasons of the Christian Religion."

[83] Vel propter unionem inter creaturam et Creatorem necessaria fuit incarnatio. Sicut in Divinitate una est essentia et tres personæ; ita in Christo una persona et tres essentiæ, Deitas, anima, et caro. Christus secundum naturam divinitatis est genitus; secundum animam creatus; et secundum carnem factus. Unio in Christo triplex est; Deitatis ad animam; Deitatis ad carnem; et animæ ad carnem. Paul. Scaliger Thes. p. 725. Christus solus, et quidem secundum utramque naturam dicitur caput ecclesiæ. Id. p. 726.

[84] Ex apostolica et veteri traditione, nemo baptizatur in ecclesia Christi, nisi prius rogatus, an credat in Deum Patrem, et in Jesum Christum Dei Filium, et in Spiritum Sanctum, responderit, firmiter se credere: quantum vis ergo heres sit, si judicii aliquid habet, et ita rogatur, et ita respondet prorsusque ita expresse credere jubetur: namque implicite et involute non isthæc solum, sed quæcunque Divinæ literæ produnt, credit, de quibus tamen non omnibus interrogatur, quod ea expresse scire omnia, illi minime opus sit. Acosta, 1. 5. c. 6. p. 461. Christian religion beginneth not at the highest, but the lowest: with Christ incarnate, teaching, dying, &c. Dr. Boy's postil. p. 121. out of Luther.

[85] Sane omnium virtutum radix et fundamentum fides est; quæ certantes adjuvat, vincentes coronat, et cœlesti dono quosdam defectu signorum remunerat: nihil enim quod sinceræ fidei denegetur, quia nec aliud à nobis Deus, quam fidem exigit: hanc diligit, hanc requirit, huic cuncta promittit et tribuit. S. Eulogius Mart. Arch. Tolet. Memorial. Sanct. p. 4. Notandum, quod cum fides mortua sit præter opera, jam neque fides est: nam neque homo mortuus, homo est.—Non enim sicut spiritum corpore meliorem, ita opera fidei præponenda sunt, quando gratia salvatur homo, non ex operibus sed ex fide: nisi fortè et hoc in quæstione sit, quod salvet fides quæ cum operibus propriis vivit; tanquam aliud genus operum sit, præter quæ salus ex fide proveniat: nec autem sunt opera quæ sub umbra legis observantur. Didymus Alexand, in Jac. cap. 2.

[86] Dilectio Dei misit nobis salvatorem: cujus gratia salvati sumus: ut possideamus hanc gratiam, communicatio facit spiritus. Ambros. in 2 Cor. xiii. 13.

[87] O Domine Jesu doles non tua sed mea vulnera! Ambros. de Fide ad Grat. l. 2. c. 3. Nos immortalitate male usi sumus ut moreremur: Christus mortalitate bene usus est ut viveremus. August. de Doct. Christ. l. i. c. 14.

[88] Scrutari temeritas est, credere pietas, nosse vita. Bernard. de Consid. ad Eugen. 1. 5.

[89] Deus est principium effectivum in creatione refectivum in redemptione, perfectivum in sanctificatione. Joh. Combis comp. Theol. 1. 4. c. 1.