Hoc clementissimo mandato accepto, statim Ottonis, arcis præfecti conclave, locum comparendi præfato Ramsö assignavimus, ibidem eundem separatim examinavimus, et quæ sequuntur, in medium proferentem audivimus.
Ad primum articulum: Locumtenentem, hic sibi comitem consanguineum suum esse: Eundem Stockholmiæ, in diversorio Ducis Johannis, cuivis ibi loci noto, quando cum suo capitaneo Lörmundt, etiam Scoto, ex Livonia, ubi per quinquennium militasset veniret, casu in se incidisse. Se, Ramsö, dicto vicetenenti veniam apud Ducem Gustavum impetrasse.
Ad secundum: Nullas sibi, neqe Regis, neqe Ducum, Gustavi et Johannis, verùm unas tantum Vicetenentis Stockholmiæ, in suum ipsius duorum Locum-tenentium totidemqe famulorum usum, salvi conductus literas fuisse, quas Waxholmi, antequam navim ascendissent, redditas post se reliquisset.
Ad tertium: Sequentes Duces et præfectos militum, adhuc in Suecia commorari; Summum Ducem Roderfört, Scotum, ejusdem Locum-tenentem Lormundt; Horum Legionem vel regimen constare 8 vel 9 cohortibus; Capitaneum Wachop; Munichow; Summum Ducem Due; Casparum Matzen; Græc, Scotum, magistrum machinarum fulminalium. In obsidione Calmariæ, Sclopetæ globo jamdictu Graec tibiam alteram ita vulneratam, ut 20 ossicula exempta fuerint, atqe jam num de vita ipsius desperari. An aliqui, ad conscribendum externum militem emissi sint, se omnino nescium esse.
Ad quartum: Nullas se habere literas.
Ad quintum: Stuardum literas salvi conductus navarchæ, à quo Calmariâ Rusbuy vectus erat, tradidisse, ut èo meliùs ad suos redire posset; vicetenentem etiam Hafniensem affirmasse, ad suas manus prædictas literas venisse.
Ad sextum: Vulgum de Stuardo tanquam de Legato sentire; Stuardum verò hoc ægrè ferre. In aula tamen non idem de ipso judicium fieri.
Ad septimum: Solutionis spe in ver proximum, pecunia vel cupro interfuturo, Stuardum lactari.