XVIII. Nauclerum Thomam Brun questum, conjectum se à Davide in Turrim, quòd ad primum nuncium eum non accessisset.
XIX. Et cum David novissime ex Dania rediisset, onustam mercibus prædicti Thomæ navem arripuisse, inque Scotiam se invito misisse, ibique similagine pretio viginti quatuor nobliorum eum spoliasse, detenuisseque, maximam partem hiemis, cujus exitu cum domum navigasset navis, mercium nautarumque aliquot jacturam fecerit.
XX. Jonem Loggium quiritatum, exutum se a Davide ex prædictæ navis vectura decem cadis (tounas vocat) hordeo, octo similagine refertis, octo cupis pice uno ferro distentis, undecim mensuris ceræ quas Lapides appellant, viginti sex lebetibus magnis parvisque, duabus stateris, duobus molegis malluviis, centum et octo libris cannabis, sex cantharis stanneis, undecim albarum et rubrarum patinarum decadibus, quæ simul in summam viginti sex librarum Anglicarum ascenderint.
XXI. Prædictum Davidem Andreæ Jonis ex eadem nave sex lebetes, pretio sex nobliorum, eripuisse.
XXII. Præfatum Davidem Nicolaum Jonis (Nicol Johnson) spoliari fecisse quadraginta solidis Anglicanis, in auro et argento, eo quod se Thomæ Sinclero conjunxisset, Clementissimique Regis diplomati satisfecisset; ad leges se sed frustra provocasse.
XXIII. Patricio Thyrgelsonio duas vaccas, bovemque castratum, eadem de causa ademptum.
XXIV. Jonem Fif in Turrim conjectum, compedibus ferreis duriter constrinxisse, vigintique nobliis mulctasse, sine juris processu, tantum quod dixisset Comitem esse ad comitatum Orcadensem illo jure potiorem, essetque Comiti sanguine junctus.
XXV. Joni Blatto (Flett?) quinquaginta marcas Anglicas de nocte eripuisse, quod in mandatis regiis vindicandis, cum Thoma Sinclero unum fecisset; eum quoque leges judiciumque implorasse, sed nullo successu.
XXVI. Wilhelmun Graa (Gray) conquestum, se ab eo coactum ad transmittendam navem suam ad insulam in mari longè dissitam, Solsker (Soulis skerry) dictam, sub minis exilii, cumquenavi duos fratres suos minorennes et octo alios indigenas imposuisset; omnes cum ea periisse; navem cum armentis mercibusque quindecim marcis Anglicis æstimatam.
XXVII. Samsonem Vilhelmi filium (Williamson) deplorasse, se Templo violenter ereptum, damnatorum in morem vinctum, protinus capitis supplicio à Davide destinatum, ni Canonici cum uxore ejus intercessissent. Expressos tamen sibi unum et quinquaginta solidos Anglicos, sine juris processu, sine judicio, tantum quod imputaret sibi, quod ministrum suum vulnerasset; se legibus crimen diluere volentem, non admissum.