[27] Arnob., lib. VII, Disput. adversus gentes.—Sidonius, lib. III, cap. 13.—Agustín, Confes., III, 2.—De vera religione, cap. 22.—Salvianus, De gubernatione Dei, VI, cap. 138 y siguientes, ed. Oxon, 1733.—Isidor. Carthag., Etymolog., lib. XVIII.
[28] Cyprian. Epist., 103.—Lactant. Instit. div. I, 20.
[29] Tertul. Opp. ed. Semler, tomo IV, cap. 10, 16.
[30] Crysost. Homil. 7 in Matthæum, 113 y siguientes.
[31] Minut. Fel. in octav, cap. 37.
[32] Cod. Theod., lib. XV, tít. VII, lib. IV y VIII.—Cod. Justin., lib. V, tít. XVII, lib. VIII.—Nov. CXV, cap. 3, 10.—Synod. Carthag. (en el año 398 de J. C.)—Synod. Illiber. (en el año 305 de J. C.)
[33] Bibliotheca patrum, tomo I.
[34] Augusti, Christliche Archeologie, B. 1, S. 229, nota 329.
[35] Chronicón Turonense, por Martene, tomo IV, Collectio amplissima, pág. 924. Hildeberto de Tours describe así la manera con que se cantaba este himno:
| Angelicum pos hæc sacrifex pater incipit chorum, |
| Incœptum complet vociferando chorus. |
| Incipiat, memoret quæ salvatoris in ortu |
| Gaudia pastores Angelus edocuit. |
| Cantica quæ pos hunc superi cecineri recenset |
| Gloria, quam complet vociferando chorus. |