SŌCORDĬTER, Avec négligence. Usus: Res ab Albanis socordius acta.

SŌCORS, dis, omn. gen. Négligent, lâche; sot, stupide. Syn. Deses, stupidus. Cf. [Piger].

SŎCRŬS, ūs, f. Belle-mère. Syn. Uxoris aut mariti mater.

SŎDĀLIS, e, gen. com. Camarade, ami. Syn. Socius.

SŎDĀLĬTAS, ātis, f. Société, réunion. Syn. Collegium, societas. Epith. Vera et plane pastoritia, honesta. Usus: Officia sodalitatis ab aliquo flagitare, réclamer les droits de la confraternité. Sodalitates constituere. Cf. [Societas].

SŎDĀLĬTĬUM, ĭi, n. Réunion, assemblée. Syn. Sodalitas. Usus: Erat in ædibus sodalitium ea die futurum.

SŌDES, S’il vous plaît, je vous prie, de grâce. Rad. Si audes, contract. Usus: Libenter verba copulando jungebant veteres, ut sodes pro si audes.

SOL, sōlis, m. Soleil. Syn. Moderator et dux temporum; dux et princeps et moderator luminum reliquorum; sidus quod astrorum tenet principatum. Epith. Adversus, æstivus, calidus, clarus, geminatus, igneus, inusitatus, lætus, magnus, nitidus, summus, tantus. Phras. 1. Sol oritur, le soleil se lève. Exoritur, diem effert; lucem terris infert; terras collustrat; exactis, dispulsis, fugatis tenebris mundo diem reddit; orbem suo fulgore illustrat; suæ lucis aspectu mortales recreat; sua luce perfundit et convestit omnia; sua luce lustrat et complet omnia. Cf. [Aurora], [Mane]. 2. Sol occidit, le soleil se couche. Sol in occasum præcipitat; sol in occasum pronus est; in occasum festinat lucemque componit; sol obit, occumbit; sol in vesperum declinat. Cf. [Vesper]. 3. Sol nubibus obscuratur, le soleil est obscurci par les nuages. Solis caput obscura ferrugine tegitur; lumen suum pene mundo negat; intentæ cœlo nubes lucem condunt. Cf. [Nubes]. Usus: Solis accessus et recessus, le lever et le coucher du soleil. Sol ab ortu ad occasum commeat. Sol a meridie deflexus. Sol oriens, obiens. Sol ingenti æstu torret corpora. In solem procedere. In sole ambulare; a sole abesse. A sole collucent omnia. Cedat stilus gladio, umbra soli, que la plume le cède à l’épée, l’ombre au soleil, c. à d., la jurisprudence à l’art militaire. Nondum omnium dierum sol occidit, ce n’est pas encore demain la fin du monde. (Prov.)

SŌLĀRĬUM, ĭi, n. Cadran solaire. Usus: Solarium descriptum, quo horæ declarantur.

SŌLĀTĬUM, ĭi, n. Consolation, adoucissement. Syn. Consolatio, fomentum. Epith. Extremum, magnum, miserum, unicum. Phras. Alterum solatium est amicorum fida conjunctio, une autre consolation, c’est le dévouement constant de mes amis. Altera ratio quæ mihi solatium affert, præbet, parit, quæ mihi solatio est, ex qua solatium reporto, habeo; qua sustentor in tantis molestiis, amicorum fida manus. Alterum est quo sustentor ac recreor, in quo conquiesco, amicorum sincera fides. Accedit ad animum meum sustentandum amicorum fides. Illo præterea solatio utor ac fruor, quod amicorum constantia mihi præbet. Cf. [Recreor], [Consolor]. Usus: Solatium alicui dare. Solatiis quibusdam et dolorum fomentis servitutis mala levare. Illo me solatio consolor.