SPECTĀTUS, a, um, Considéré, estimé. Syn. Cognitus, probatus. Usus: Vir spectatæ integritatis. Vir fortis et spectatus.
SPECTO, as, avi, atum, are, a. Regarder, observer; juger, estimer. Syn. Spectator sum, æstimo, cerno. Adv. Procul, alte, directe, ad extremum, foras, plane. Usus: Hominem non ex censu sed moribus spectare oportet. Alterius animum ex suo spectare, juger des autres par soi. Res ad arma, ad bellum spectat, les choses tournent à la guerre. Nil nisi gloriam laudemque spectat. Hoc spectant leges, ut, etc. Domus ad mare spectans. Cf. [Propono].
SPECTRUM, i, n. Vision, spectre, fantôme. Syn. Idolum, visum. Usus: Quæ illi idola, nos spectra appellamus.
SPĔCŬLA, æ, f. Lieu d’observation, observatoire. Syn. Vigilum locus, vigiliæ. Usus: 1. Tanquam ex specula aliqua prospexi tempestatem futuram. Homines in speculis sunt, observant, ut vos geratis in retinenda religione, être en observation, aux aguets. Velut in specula collocatus, constitutus sum. 2. Parva spes, faible espérance, léger espoir. Hac specula me sustentabam unice.
SPĔCŬLĀTOR, ōris, m. Observateur, espion. Usus: Speculator venatorque naturæ, savant qui épie et cherche à surprendre les secrets de la nature.
SPĔCŬLĀTŌRĬUS, a, um, D’espion, d’éclaireur. Usus: Navigia speculatoria, navires d’observation.
SPĔCULOR, aris, atus sum, ari, d. a. Observer, être en observation, faire le guet. Syn. In specula sum, excubo, observo. Adv. Prope. Usus: Omnia ante speculabantur et scrutabantur. Multorum te oculi speculantur et aures. Cf. [Prævideo], [Observo].
SPĔCŬLUM, i, n. Miroir. Phras. Speculum aspicere, regarder, consulter, un miroir. Speculum consulere; speculum in consilium adhibere; semet in speculo contemplari; speculo uti; se in speculo intueri, spectare, videre; ad speculum explorare formam. Usus: Versus in quibus velut in speculo quisque se possit intueri. Comœdia est imitatio vitæ, speculum consuetudinis, imago veritatis.
SPĔCŬS, ūs, m. Antre, caverne. Syn. Spelunca.
SPĔLUNCA, æ, f. Antre grotte. Syn. Specus.