SPERNO, is, sprēvi, sprētum, ere, a. Repousser mépriser, dédaigner. Syn. Respuo, pro nihilo puto, contemno, dispicio, rejicio, repello, repudio, refuto. Usus: Spernit nos et pro nihilo putat. Cf. [Contemno].
SPĒRO, as, avi, atum, are, a. Espérer. Syn. Spem habeo, spes est, in spe sum, in spe aliquid habeo, spe ducor, inducor in opem, exspecto, confido, ad spem erigor, spem propositam habeo, mihi spes proposita est. )( Despero, timeo. Adv. Bene, insipienter, optime, plurimum, recte, saltem, temere. Phras. 1. Bene de te spero, j’espère beaucoup de vous. Tantum in te confido ut omnia in te collocem, omnes in te sitas ac collocatas rationes habeam; ut tuis præcipue viribus nitar, nihil aliunde exspectem; præsidia ad omnes casus omnia in te uno constituam; spes omnes in te repono, defigo. Cf. [Spes], Exspectatio bona. 2. Spero officia tibi mea grata fore, j’espère que mes bons offices vous seront agréables. Spes me tenet, sustentat, alit, fovet officia tibi mea grata fore; in spem venio, in spem ingredior, in spem adducor, spes aflulget, tua benevolentia spem mihi dat, spem facit, spem ostendit magnæ a te gratiæ ineundæ. 3. Omnia sic constitui ut sperare nihil non possim, j’ai tellement combiné les affaires que je puis avoir toute confiance. Jacta sunt a me fundamenta rei sic ut certa propemodum in spe sint reliqua. Rem, ut opinor, ita constitui, in eo statu collocavi, in eum statum adduxi ut omnia secunda, ut qualia volumus, ut omnia ex animi sententia sperare possimus. Rem, ut opinor, ita composui nihil ut adversum timere possim, ut delegare spes meas fortunæ possim; eo rem perduxisse mihi videor ut eventum sperare quam secundissimum liceat; hoc mihi videor consecutus ut optima spe niti possim. 4. Ego, ut spero, facile omnia impetrabo, pour moi, je l’espère, j’obtiendrai tout facilement. Pro mea quidem spe, nisi me spes fallit, ut animus meus auguratur, quemadmodum ipse mihi polliceor, nihil est quod a te non exspectem. Cf. [Spes]. Usus: 1. Spero et confido te jam valere. Jubeo te de me bene sperare et securo esse animo. 2. Timeo, vereor, craindre, redouter. Si a te, quod non spero, deserar.
SPES, ēi, f. Espérance. Syn. Boni exspectatio, fiducia, firmamentum, cupiditas. )( Timor. Epith. Abjecta, bona, certa, explorata, exigua, fallax, firma, incerta, infinita, nova, perennis, pertenuis. Phras. 1. Litteræ tuæ mihi spem magnam faciunt, votre lettre me donne beaucoup d’espoir. Spem magnam afferunt, offerunt, faciunt, ostendunt, ostentant; ingentem mihi spem præbent, subministrant, dant, proponunt, injiciunt; in spem recuperandæ libertatis certissimam me vocant, inducunt; in spem meliorem me impellunt, ad spem me erigunt, rapiunt; spem mihi affirmant, inferunt; certioris me spei implent, quam quantam fides promissi, aut ratio ex fiducia rerum subjicere solet; tuæ litteræ augent, alunt, erigunt, confirmant spem meam; spei me bonæ plenum faciunt; spe ingenti me complent; fiduciam accendunt; securo me animo esse jubent. 2. Spem novam concipio, je conçois de nouvelles espérances. In spem ingredior; in spem venio; spes animum subit; spes animum cepit; in spem adducor; spes nova affulget; injecta mihi nova spes est; spem non ex incerto concipio. 3. Spem magnam habeo rem ex sententia cessuram, j’ai bon espoir que l’affaire se terminera selon mes désirs. Spes est; in magna spe sum; spe certa teneor; spes ea in me hæret, residet; spei plurimum habeo; plenus bonæ spei sum; animus spe ista calet; spes ampla despondetur; spes ea me tenet; spe et animo confido; spem habeo maximam, rem ex sententia cessuram. 4. Hæc una mihi spes superest, il ne me reste plus que cet espoir. Eam unam spem video; hac una spe nitor; hæc una spes sustentat, alit, consolatur; ex una spe illa pendet animus; in ea re una omnis fortunæ pono subsidia; res una mihi magnæ fiduciæ est; in una re spem omnem pono, repono, colloco; spes omnes sitas in ea re habeo; in ea re una spes meas omnes defigo, constituo, quod alias nunquam gratiæ esse locum ullum videam. Hanc unam spem sequor; in ea re una spes omnes repositas habeo; una in re salutis auxilium pono, spemque propositam habeo secundissimi eventus. 5. Parva res erat quæ hominem in spem tam insanam impulit, c’était un rien qui avait donné à cet homme cette folle espérance. Parva dictu res erat quæ hominis inconsultam fiduciam accendit; quæ solita vanitate spem ejus inflabat; qua homo inconsultus ad vanam fiduciam efferebatur; quæ illi tantum spei fecerat; parva dictu res erat et in qua nihil ad eam spem agnosceres, qua ille inflatus hereditati spe et animo incubabat; levissima impulsus causa, spe tamen devorabat hereditatem totam; cum causæ nihil esset cur in partem hereditatis is veniret, spem tamen ejus veluti in manibus se habere existimabat. 6. Sinister ille eventus spes omnium magnopere debilitat, cet accident a beaucoup amoindri l’espérance générale. Remoratur, infringit, labefactat; sinistro illo eventu spes omnium magnopere extenuatur, plane evanescit, magnopere concidit, pene inveterascit; spes prope omnis incisa, præcisa est; spes prope ad irritum cadit. 7. Hominis importuni furor nobis spem omnem prope ademit, les fureurs de cet homme cruel nous ont enlevé presque tout notre espoir. Spem prope omnem nobis eripuit, abstulit, sustulit funditus; de spe optima nos dejecit, depulit, deturbavit; a spe animos omnium avertit; spem probe omnem incidit, abrupit. 8. Spem omnem perdidimus, nous avons perdu tout espoir. De spe decidimus; spem omnem abjecimus; spem omnem deposuimus. Spes tota nos deseruit, destituit, defecit; nobis discessit; spem omnem amisimus. 9. Spes nos fefellit, nos espérances ont été déçues. Fortuna spes nostras destituit; spe frustrati sumus; irritos spei abire nos necesse est; ingenti spe destituimur; spe lapsi sumus; a spe dejecti, repulsi sumus; spes nos nostra fefellit, frustrata est, elusit. 10. Nulla spes superest, il ne nous reste plus d’espoir. Nullus jam spei locus est; spes nulla jam relinquitur; quæ porro spes reliqua esse potest? spe omni carendum est; spe prope omni orbati sumus; desperata spes est, incisa, abrupta. Usus: Certa se spes ostendit. Subito ad novam spem exarsi. In eam spem devolutus sum. Vana spe inflatur. Spem redintegrare. Spem omnium multum vicit, superavit. Neutro inclinata spe, l’espérance n’étant perdue ni d’un côté ni de l’autre.
SPHÆRA, æ, f. Sphère, globe, boule. Syn. Globus. Usus: Habent suam sphæram errantes stellæ, les étoiles fixes ont leur sphère à part. In sphæra maximi orbes medii inter se dividuntur, dans une sphère les grands cercles se coupent par le milieu.
SPĪCA, æ, f. Extrémité de la tige de blé, épi. Epith. Uberes et crebræ. Usus: Seges spicis crebris et uberibus.
SPĪCĬLĔGĬUM, ĭi, n. Glanage. Syn. Collectio spicarum.
SPĪCŬLUM, i, n. Dard, aiguillon; trait, fer. Syn. Telum, sagitta. Usus: Crassus spiculis prope scrutatus est Alpes, Crassus fouilla, pour ainsi dire, les Alpes avec des fers de lances.
SPĪNA, æ, f. Épine. Epith. Valida. Usus: 1. Spinas vellere. 2. Subtilis ratio, quæstio acuta, ambages, subtilités, détours dans un discours. Spinæ dialecticæ.
SPĪNŌSUS, a, um, Épineux; difficile, plein de difficultés, captieux. Syn. Durus, asper. Phras. Aggredienda tibi est spinosa illa dialectica, il vous faut affronter cette dialectique entortillée, hérissée de difficultés. Tortuosum illud disputandi genus tibi omnino complectendum est; compelleris vel invitus in angustias illas et dumeta dialecticorum; vellendæ tibi erunt dialecticæ disserenti spinæ. Illæ argumentorum contorsiones, breves illæ et acutæ conclusiunculæ negotium tibi nunc facessent. Usus: Spinosum et subtile disputandi genus. Spinosa et exilis oratio.
SPĪRA, æ, f. Spirale, nœuds, anneaux, replis. Usus: Anguis se in spiram colligit.