TU, Tu, toi. Usus: Tu mihi etiam legis mentionem facies.

TŬBA, æ, f. Trompette. Syn. Buccina. Usus: Tubæ sonitum in bello non fert. Tuba, ad tubam canere; tubam inflare.

TŪBER, ĕris, n. Tumeur, bosse, excroissance. Syn. Terræ collum, tumor.

TŬBUS, i, m. Tube, canal; trompette. Syn. Fistula. Usus: Ductus aquarum, quos illi tubos vocant.

TŬĔOR, eris, ĭtus sum, eri, d. a. Veiller sur, protéger, défendre. Syn. Tutor, servo, conservo, custodio, foveo, præsideo. )( Derelinquo. Adv. Castissime, commodius, demisse, diligenter, facile, flagitiose, fortiter, honestissime, lautius, male, maxime, melius, mirifice, parum, perfacile, præclare, privatim, prudenter, publice, sanctissime, vigilanter, munifice, æque, admodum. Phras. Hunc tu, quæso, omnibus modis tuere, je vous en supplie, protégez cet homme de toutes les façons. Sartum, tectum, ut aiunt, ab omnique incommodo, detrimento, molestia sincerum integrumque conserves, in omnibus rebus tegas velim; eum in præsidio ac tutela auctoritatis tuæ latere patiaris; ejus salutem tua benevolentia, præsidio, custodia tuteris; ejus capitis custodiam nunquam dimittas; sine tua tuitione salvum esse non posse existimes. Cf. [Defendo], [Foveo], [Faveo]. Usus: Tueri munus suum, mediocritatem in omnibus rebus, societatem conjunctionis humanæ. Hunc Cæsar omnibus præsidiis tuetur ac defendit. Rem familiarem, gratiam et auctoritatem suam tueri et conservare, conserver ses biens, son crédit et son autorité.

TŬGŬRĬUM, ĭi, n. Hutte de paysan, cabane. Syn. Habitatio rustici.

TŬĬTĬO, ōnis, f. Garde, conservation, défense, protection. Syn. Custodia.

TUM, Alors; tant... tant, et... et; tantôt... tantôt. Syn. Tunc, illa tempestate; partim. Usus: Quid tum inde? Cum alia multa, tum hoc maxime. Tum Græce, tum Latine, tant en grec qu’en latin, et en grec et en latin, en grec comme en latin. Modo unum, tum autem plures vidi.

TŬMĔO, es, ŭi, ere, n. S’enfler, se gonfler, s’emporter. Syn. Turgeo, turgesco, in tumore sum. Adv. Penitus. Usus: Sapientis animus nunquam turgescit, nunquam tumet, l’âme du sage ne s’emporte jamais, jamais elle n’est gonflée de colère. Negotia tument, les affaires sont dans un état alarmant, couvent quelque désastre.

TŬMĬDUS, a, um, Enflé, gonflé; irrité, courroucé. Syn. Turgidus, inflatus, velut omnes dictaturas consulatusque gereret in voce viribusque suis. Usus: Membrum vitiose tumidum, membre tuméfié. Serpens inflato collo, tumidis cervicibus, au cou gonflé. Cf. [Superbus], [Arrogans].