ASSŬO, is, ui, ūtum, ere, a. Coudre à. Syn. Suendo annecto. Usus: Purpureum pannum assuere.
ASSURGO, is, surrexi, surrectum, ere, n. Se lever par déférence. Syn. Honoris causa surgo. Usus: Nemo tibi assurrexit, discessit, nemo salutavit, personne ne s’est levé, ne t’a fait place, personne ne t’a salué. 2. Altius fio, s’élever, croître. Ædificium assurgit. Cf. [Surgo].
ASSUS, a, um, Rôti. Syn. Torridus, aridus. Usus: Pro isto asso sole nitidum, unctumque repetemus. Sol assus, soleil sec (auquel on s’expose sans s’être frotté d’essences).
AST, Mais. Usus: Crebro scribis, ast ego sæpius.
ASTĬTŬO vel ADSTĬTŬO, is, ui, ūtum, ere, a. Placer auprès ou sur. Syn. Juxta colloco, admoveo. Usus: Ollas ad ignem astituere.
ASTO vel ADSTO, as, stĭti, stare, n. Se tenir auprès, debout. Usus: In meo conspectu intrepidus astat. Cf. [Assisto].
ASTRICTĒ (ADS), Avec concession, brièveté. Usus: Oratio non astricte, sed remissius numerosa.
ASTRICTUS, a, um, (ADS), Serré; lié, enchaîné, obligé. Usus: Non hæc tam arcta sunt et astricta, ut laxari nequeant. Nulla necessitate adstrictus. Verborum adstricta comprehensio.
ASTRINGO (ADS), is, strinxi, strictum, ere, a. Attacher, lier. Syn. Alligo, obligo. )( Relaxo. Adv. Arctius, breviter. Usus: Aliquem sibi vel metu, vel spe, vel præmiis, vel armis, vel legibus, vinculis sempiternis adstringere. Magno se scelere, voluptatibus, libidinibus astringere. Astringere suam fidem alicui; orationem numeris, mercede se astringere. Jungitur cum Ablativo. Cf. [Obligo], [Adjungo].
ASTRŎLŎGĬA, æ, f. Astronomie. Syn. Astrorum scientia, astrorum cognitio, studium siderum; studium dimetiendi cœli. Usus: Cave, Astrologiam divinantem contingas.