VĂRĬO, as, avi, atum, are, a. Nuancer, diversifier, varier. Syn. Distinguo, varietate distinguo, varietatem facio; muto, commuto, verto. Usus: Orationem variare et distinguere verborum et sententiarum insignibus, varier et nuancer son style. Ut variari voluptas possit. Cf. [Muto].

VĂRĬUS, a, um, Varié, nuancé; différent, mobile. Syn. Dissimilis, dispar, diversus, multiplex, cujusque modi vel generis, varietate distinctus, multiformis, commutabilis. Phras. Homo est varius, commutabilis, multiplex, cet homme est changeant et inconstant. Moribus est variis; nunquam sibi constat; a se ipso dissidet; alios in horas vultus moresque induit, gerit; centies commutat quæ statuit seque ipse retexit; novum quotidie ingenium induit; animum in diversum facile mutat. Cf. [Muto]. Usus: Multiplices variique sermones; variæ et discrepantes voluntates. Varii mores, varia oratio, varium poema. Cf. [Mutabilis], [Inconstans].

VĀRIX, īcis, f. Varice.

1. VAS, vădis, m. Caution en justice, répondant. Syn. Qui pro aliquo spondet vel obligatur, præsertim in causa capitali; qui alicujus causam omnem suscipit et se pro illa supponit reum; qui præstat alterius culpam; qui se suamque fidem in rem interponit. Usus: Vadem te tyranno dabis pro amico? Me pro amico vadem accipies. Alter vas factus est ejus sistendi.

2. VĀS, vāsis, pl. vasa, ōrum, n. Vase, vaisselle, ustensiles. Epith. Argenteum, aureum, grande, vinarium. Fictilia, magnifica, pretiose cælata, plurima et pulcherrima, vitiosa. Usus: Exposuit vasa Samia, Corinthia, Delia, magnifica et pretiose cælata. Corpus quasi vas est animi et receptaculum.

VĀSĀRĬUM, ĭi, n. Somme d’argent allouée aux magistrats nommés en province, pour frais d’établissement. Syn. Supellex vasorum; vel pecunia magistratui in provinciam abeunti viatici nomine attributa.

VASCULĀRĬUS, ĭi, m. Fabricant de vases en métal, orfèvre. Syn. Vasorum conficiendorum artifex. Usus: Cælatores vascularios convocat.

VASTĀTIO, ōnis, f. Dévastation, ravage. Syn. Vastitas, depopulatio. Usus: Italiam a vastatione defendit.

VASTĒ, Grossièrement, sans art, sans grâce. Usus: Aspere, vaste, rustice, hiulce, loqui.

VASTĬTAS, ātis, f. Vaste désert, solitude. Syn. Vastatio, solitudo, ruina. Epith. Deserta et inculta, miserrima. Usus: Quæ vastitas in agris, quæ solitudo! Quam deserta, inculta, relicta omnia! Vastitatem a templis, delubris, urbe depellebat. Bella effecere hanc vastitatem. Cf. [Ruina].