VECTĬO, ōnis, f. Action de traîner, de transporter.

VECTIS, is, m. Levier. Usus: Demolir signum vectibus, renverser une statue avec des leviers.

VECTOR, ōris, m. Celui qui porte, qui transporte ou est transporté. Syn. Navigans, qui vehit et vehitur. Epith. Ingratus, timidus, perterritus. Usus: Vectores timidi adversa tempestate, passagers timides dans la tempête.

VECTŪRA, æ, f. Transport par terre ou par eau, à cheval, etc. Syn. Vectio. Epith. Longa, difficillis. Usus: Pro vectura solvere. Est summa vecturæ difficultas.

VĔGĔTUS, a, um, Vigoureux, fort, ardent. Syn. Sanus, firmus, valens. Usus: Vegetum ingenium in vivido pectore vigebat. Siste te nobis vegetum in Græcia, arrive-nous en Grèce frais et dispos. Vegeta mens, sensusque integri, esprit vif, sens intacts.

VĔHĔMENS, entis, omn. gen. Vif, impétueux, violent, ardent. Syn. Acer, fortis, ferox, incensus, immoderatus, effrenatus, nimius, ardens. Phras. Vehemens natura est, il est naturellement plein d’ardeur. Ingenio est vehementiore; effervescens facile, incitatus et violentus; fervidiore vir animo; ingenii vitio impotentior et asperior; ingenio percito et feroci; impotens, immodicus, nimius animi; ferox natura; acri et vehementi quadam inflammatione incitatus; vehementis vir ingenii. Usus: Nimium est vehemens feroxque natura. Cf. [Fervidus], [Præceps].

VĔHĔMENTER, Violemment, avec force, puissance; beaucoup. Syn. Acriter, acerbe, aspere, impense, nimiopere, etiam atque etiam, incredibiliter, mirum quantum, summa contentione, summa ope, omnibus nervis, omnibus machinis, vehementissima contentione animi, ingenii, virium, animo acri, majoribus præsidiis ac copiis, omni arte, industria, solertia, omni ope ac opera, majorem in modum. )( Remisse. Phras. Vehementer dixit, il parla avec chaleur. Omnes dicendi faces adhibuit; summa contentione animi, ingenii, virium dixit; vehementissime declamavit; acris in oratione spiritus erat; acriter et vehementer prœliatus est, perpetuaque ac plenissima gravitatis oratione adversarium fregit. Usus: Illud mihi vehementer displicet. Cf. [Enixe].

VĔHĬCŬLUM, i, n. Char, chariot, voiture. Syn. Rheda, essedum, carpentum. Epith. Divinum et novum, triumphale. Usus: Ego vehiculo me ex horum latrocinio eripiam, si navis deerit.

VĔHO, is, xi, ctum, ere, a. Porter, conduire. n. Être porté sur un char. Syn. Porto, inveho, conveho, deveho, subveho, deporto. Adv. Male. Usus: Curru, equo, navi, in navi; rheda perurbem vehi. Fruges ex agris vehere, jumentis deportare. Cf. [Currus].

VEL, Ou. Syn. Ve, seu, sive, aut. Usus: 1. Multorum vel periculo vel honori servire. 2. Præcipue, etiam, cumprimis, et même, même, et encore. Vel mori satius est quam servire, je préfère la mort à la servitude. Vel acerrimus oratorum.