VENDO, is, dĭdi, dĭtum, ere, a. Vendre. Rad. Venumdo. Syn. Alieno, abalieno, venditionem facio, pretio addico, venale habeo. )( Emo. Adv. Gravate, male, nominatim vectigalia, non ita commode, præclare, quam optime, recte, palam. Usus: Vendere aliquid alteri grandi pecunia. Parvo pretio, quam optime, sub corona, sub hasta vendere. Quam optime vendere, vendre à très bon prix, faire le meilleur marché du monde. Præsenti ære, numerata pecunia vendere, vendre argent comptant. Bona sub hasta vendere, præconis voci subjicere, auctionem facere, vendre par autorité de justice, à la criée.

VĔNĒFĪCĬUM, ĭi, n. Préparation de breuvages empoisonnés, crime d’empoisonnement. Syn. Veneficii artificium, crimen, cantio. Usus: Id veneficiis et cantionibus factum dicebat. Veneficiis remedia invenire.

VĔNĒFĬCUS, a, um, Qui empoisonne, empoisonneur, magicien, magicienne. Syn. Qui venena spargit, qui cantionibus et malis artibus utitur, ad suam libidinem explendam. Usus: Venefici nomen delatum est.

VĔNĒNĀTUS, a, um, Empoisonné, infecté de poison. Vénimeux, en parl. des animaux; vénéneux, en parl. des plantes. Syn. Venenum habens, veneno imbutus et infectus. Usus: Vipera venenata. Telo venenato ictus concidit.

VĔNĒNUM, i, n. Venin, poison. Syn. Virus. Epith. Improbabile, inusitatum, novum, malum, recens, suspiciosum, apertum, omnibus manifestum. Phras. 1. Venenum alicui porrigere, empoisonnner qqn. Venenum alicui parare, præbere, infundere, dare; aliquem veneno interficere, tollere, necare, occidere; veneno grassari. 2. Venenum sumere, prendre du poison. Venenum haurire, sumere, bibere; veneno sibi mortem consciscere; poculum mortis exhaurire; veneno se exanimare; veneno mortem præcipere. Usus: Venenum spargere. Veneno uti. Venenum diluit ferrumque promit.

VĒNĔO, is, ĭi vel ivi, ire, n. Être exposé en vente, être vendu. Syn. Vendor, sub præcone subjicior, pretio addicor. Usus: Cur bona non veniere? Si venibunt horti, venibunt quam plurimo. Cf. [Vendo].

VĔNĔRĀBĬLIS, e, gen. com. Vénérable, respectable. Syn. Cultu et veneratione dignus.

VĔNĔRĀBUNDUS, a, um, Respectueux, plein de respect. Usus: Perfusus honore ac venerabundus astitit.

VĔNĔRĀTĬO, ōnis, f. Vénération, respect, estime. Syn. Honor, reverentia. Epith. Justa. Usus: Quidquid excellit, justam venerationem habet. Cf. [Reverentia].

VĔNĔROR, aris, atus sum, ari, d. Vénérer, honorer, adorer. Syn. Colo. Adv. Sancte, auguste. Phras. Loca sacra venerari, révérer les lieux sacrés. Eximia religione colere; pie sancteque colere; sacris locis religiosum cultum adhibere; veneratione prosequi. Usus: Dii quos colere, precari, venerarique solemus. Aliquem ut deum vel pro deo venerari. Cf. [Colo], [Revereor], [Observo].