VERNUS, a, um, Relatif au printemps, printanier. Usus: Verni temporis suavitas.
VĒRO, Mais. Syn. Autem. Usus: 1. Numeris adstrictior poeta, verborum vero licentia liberior. 2. Certe quidem, oui, assurément. Esto vero ita. Est vero maximus ille Scipio. Fuisti sæpe, credo, in scholis philosophorum?—Vero, ac libenter quidem. Tu as fréquenté assidûment, je crois, les écoles des philosophes?—Oui, et avec plaisir.
VERRO, is, verri, versum, ere, a. Balayer. Syn. Scopis pulverem vel sordes aufero, ejicio.
VERRŪCA, æ, f. Verrue, petite excroissance sur le corps humain.
VERRŪCŌSUS, a, um, Couvert de verrues. Syn. Verrucis plenus.
VERSĀTĬLIS, e, gen. com. Mobile; changeant, léger, inconstant. Usus: Acies versatilis. Ingenium illi versatile fuit sic pariter ad omnia, ut natum ad id unum diceres quodcumque ageret. Cf. [Varius].
VERSĬCŎLOR, ōris, omn. gen. Qui change de couleur; chatoyant, bigarré. Syn. Dubio varioque colore.
VERSĀTUS, a, um, Occupé de, appliqué à. Syn. Exercitatus, subactus. Usus: Homo tum in aliis causis exercitatus, tum in hac sæpe versatus.
VERSĬPELLIS, e, gen. com. Qui prend toutes les formes; rusé, adroit, souple. Syn. Callidus, astutus, simulator. Cf. [Astutus].
VERSO, as, avi, atum, are, a. Tourner souvent, retourner, remuer; rouler ou agiter dans son esprit. Syn. Volvo, tracto, converto, flecto. Usus: Æstuat dubitatione, versat se in utramque partem, huc, illuc. Versare suam naturam et flectere ad tempus. Animum ad dolos et fallacias versare cœpit.