VERSOR, aris, atus sum, ari, d. S’arrêter, vivre, se mouvoir; s’occuper de, s’appliquer à. Syn. Sum, incumbo, laboro, do operam, insudo; consuesco. Adv. Abstinenter, acriter, acutissime, assidue, conjunctissime, callide, copiosius, diutius, honestius, impudentius, moderate, nimium, perite, perjucunde, populariter; subtilius, temere, caste, non obscure. Phras. 1. Libenter cum illo versor, volontiers je demeure avec lui (Vulg. conversor). Jucundissime conjunctissimeque cum illo vivo; assiduitate ejus delector; consuetudinem et amicitiam cum eo junctam amo; libenter cum illo ætatem ago; hæreo ad ejus latus non sine multa animi voluptate. 2. Diu jam versor in hoc labore, depuis longtemps déjà, je suis occupé de ce travail. Diu jam hoc saxum volvo; ætatem in hoc studio contrivi; diu jam hunc laborem tero; temporis partem non modicam in hoc studio posui. Usus: Diu in Sicilia versabatur. Nobiscum versari diutius non potes. In re oratoria versari. Res in ore vulgi, ante oculos versatur. In quo motu temporum versemur, vides. Juventus ejus tota in laudis cupiditate versabatur. Respublica in discrimine versatur. In negotiis versor maximis; nominis tui terror in auribus animisque hostium versatur.

VERSŪRA, æ, f. Argent emprunté pour éteindre une dette. Syn. Mutatio creditoris. Usus: Iniquissimo fenore versuram facere.

1. VERSUS, Dans la direction de, du côté de, vers. Phras. Locus jacet versus orientem, ce lieu est situé à l’orient. Orientem versus, ad orientem; ad orientem conversus; ad ortum vergit; ad orientem pertinet, spectat; orienti oppositus; orienti objectus est. Usus: Aretium versus castra movit.

2. VERSŬS, ūs, m. Vers. Syn. Carmen. Epith. Malus, pervagatissimus, seminator malorum. Alterni, delicatissimi, elaborati, heroici, hexametri, obscœnissimi, ornatissimi, optimi, veteres, usitati. Usus: 1. Historiam versibus scripsit. Multi in eum versus facti, confecti. Magna felicitate versus fundit, texit, componit. Hominum flagitia delicatissimis versibus expressit. 2. (Linea, Vulg.), ligne (d’écriture). Multos versus uno spiritu pronuntiare. Venio nunc ad transversum extremæ epistolæ tuæ versum, versiculum.

VERSŪTĒ, Adroitement, habilement; avec supercherie. Syn. Callide, vafre, malitiose, subdole, subtiliter. Cf. [Astute].

VERSŪTUS, a, um, Qui sait se retourner; habile, adroit; rusé, fourbe. Syn. Callidus, malitiosus, multiplex. Usus: Versutum appello, cujus mens celeriter versatur. Versutum et solers ingenium. Malitia est versuta et fallax nocendi ratio. Cf. [Simulator], [Astutus], [Callidus].

VERTENS, tis, omn. gen. cum anno, mense, L’année, le mois qui court, le courant de l’année, du mois. Syn. Circumactus, completus. Usus: Anno vertente; intra finem anni vertentis, avant la fin de l’année courante.

VERTEX, ĭcis, m. Le pôle céleste. Syn. Polus. Epith. Celsus, extremus, summus. Usus: 1. Duo quasi cinguli terræ, cœli verticibus subnixi. 2. Summa pars, sommet, faîte, cime. Vertex montis. Ab imis unguibus ad summum verticem, des pieds à la tête.

VERTO, is, ti, sum, ere, a. Tourner, faire tourner, détourner. Syn. Converto, vario, muto. Usus: 1. Vertere stilum in tabulis suis. Vertit se fortuna. Vertit hic rationem, fingit, quod probare non potest. 2. Converto, dirigo iter, tourner, se tourner. Terga vertere hostibus. Romam se vertit. 3. Transfero, traduire. Vertere Platonem Latine. 4. Commuto, changer de patrie, s’exiler. Solum vertere exilii causa. 5. Tribuo, do, reprocher, faire un crime à qqn de. Vitio, crimini aliquid alicui vertere. 6. Recipio me, confugio, se tourner, se réfugier. Quo se verteret, non habebat. 7. Sum, être (dans tel ou tel état), rouler, reposer. In hoc res tota vertitur. In tua voluntate negotii summa vertitur. 8. Succedo, cedo, avoir telle ou telle issue. Id consilium ut tibi bene vertat, opto. Id in bonum uni, alteri in perniciem vertit. Res in contrarium vertit, l’affaire a mal réussi. 9. Perdo, pessum do, everto, tourner, changer (en mal). Cum multa fecisset egregie, ad extremum omnia vertit. 10. Traho, rapio, détourner (à son profit). Ex illa pecunia maximam partem ad se vertit. 11. Vertor, devenir. Libertatem aliorum in suam vertisse servitutem conquerebantur, il se plaignaient que la liberté d’autrui fut devenue pour eux une cause de servitude.