VĔRUM, Mais. Syn. Sed.
VĒRUMTĂMEN, Cependant. Syn. Sed tamen. Usus: Optabam, verumtamen non audebam.
VĒRUS, a, um, Vrai, véritable, réel. Syn. Sincerus, certus, non fucatus, germanus; solidus, justus, expressus. )( Falsus, fucatus, adumbratus, simulatus. Usus: Respicere quidquid in quaque re verum sit. Licet enim verum dicere, loqui. Si verum scire vis. Inter hunc et illum, Numidicum verum ac germanum Metellum multum interest, le vrai Métellus, Métellus en personne. Justa, solida veraque gloria. Sed nos veri juris solidam expressamque imaginem nullam tenemus. Verissima illa et velut ex oraculo Delphico edita existima. Cf. [Veritas].
VERVEX, ēcis, m. Mouton.
VĒSĀNĬA, æ, f. Folie, extravagance. Usus: Quæ vos agitat vesania? Cf. [Amentia].
VĒSĀNUS, a, um, Qui est en délire, insensé, fou. Syn. Vecors, insanus, furiosus. Cf. [Amens], [Furiosus].
VESCOR, ĕris, vesci, d. n. Se nourrir de, manger, goûter. Syn. Edo, pascor, utor. Usus: Lacte, caseo, carne vescor. Dii nec escis, nec potionibus vescuntur. Cf. [Comedo], [Edo].
VĒSĪCA, æ, f. Vessie. Syn. Folliculus urinæ.
VESPA, æ, f. Guêpe. Usus: Vespas aculeis uti videmus.
VESPER, ĕris et ĕri, m. Le soir, le temps du soir. Syn. Vespera, serum diei, vespertinum tempus. Phras. Vesperi vel vespere, vers le soir. Occidente sole, præcipitante jam sole; vesperascente cœlo; cum advesperasceret; die præcipiti; sub occasum solis; cum jam serum esset diei; cum haud multum jam diei superesset; primis se intendentibus tenebris; solis occasu; prima vespera; cum non multum ad solis occasum temporis superesset; inclinato in vesperam die; cum exiguum superesset diei; inclinante in vesperam die; cum esset extremum diei; præcipiti in occasum die; præcipiti in noctem diei tempore; inclinante se sole; procedente nocte; ad solis occasum; accensis jam luminibus; sub primas faces; primo vespere; sero, obscura jam luce; nocte appetente. Cf. [Nox], [Sero].