VŎLŬPE, adj. et subst. n. Agréable, chose agréable, qui fait plaisir. Syn. Delectabile. Phras. Volupe est, cela est agréable. Voluptati est; voluptatem efficit, conciliat; voluptate afficit, perfundit. Cf. [Voluptas]. Usus: Salvum te venire, mihi volupe est.
VŎLUPTĀRĬUS, a, um, De plaisir de joie, voluptueux. Syn. Effeminatus, voluptati deditus, voluptati studens. Phras. Voluptarius homo est, c’est un homme de plaisir. Omnia ad voluptatem refert; voluptatem spectat unam; omnia voluptate metitur; mollitia et luxu fluit; luxu et inertia diffluit; voluptatibus totum se dedit, tradit, dat; alienato ad libidinem animo est; effusus in venerem, et amoribus impeditus est; homo est natus abdomini; abdomini tantum operam dat, inservit; genio et abdomini indulget; suis se cupiditatibus mancipat; homo est præterquam sibi, nemini commendatus; animo suo morem gerit; animo obsequitur quoquo fert libido. Cf. [Mollis]. Usus: Epicurus homo voluptarius, cujus te mores delectant, Épicure, homme adonné aux plaisirs sensuels, dont les mœurs vous plaisent. Cf. [Voluptas], [Libido].
VŎLUPTAS, ātis, f. Plaisir, joie, satisfaction, jouissance (sensuelle ou intellectuelle), volupté. Syn. Jucunditas, fructus jucunditatis, lætitia, jucundus voluptatis sensus. Epith. Amatoria, contraria honestati, non digna præstantia hominis, esca malorum, exquisita, illecebra turpitudinis, imitatrix boni, incredibilis lætitiæ, pene divina, inimica virtutis, insatiabilis, magna et perpetua, mater malorum omnium, obscœna, simplex, summa, sempiterna, turpis. Æternæ, confœderatæ, necessariæ, delicatæ, flexibiles, indignæ homine docto, majores, non necessariæ, plurimæ, maximæ. Phras. 1. Res ea mihi magnam voluptatem præbuit, cette chose m’a causé une grande joie. Voluptati mihi fuit ingenti; maxima voluptate me perfudit; ea ex re summam voluptatem cepi, percepi; summa voluptate compleor. 2. Voluptatibus se totum permittit, il s’abandonne tout entier au plaisir. Veneri et Baccho tempus omne suum deberi arbitratur; totum se vitiorum illecebris, et cupiditatum lenociniis tradit; libidinibus se suis constringendum præbet; voluptatibus ducitur seque vitiorum illecebris totum dedit; obstrictus voluptatibus suis tenetur. Quis in voluptatibus illo inquinatior? Vino languidus, confertus cibo, sertis redimitus paratissimis vescitur voluptatibus; voluptati frena, habenas laxat; voluptatis illecebris delinitus, unguentis oblitus id tantum agere videtur, ne quis sensus sit qui commotionem suavem jucunditatis in corpore non persentisceret; cui voluptas suaviter non blandiretur; qui titillante quadam corporis dulcedine quasi perfusus non moveretur; ad quem voluptas cum suavitate non afflueret et illaberetur; qui voluptatibus non afflueret; qui affluenti copia voluptatum et illecebris omnis amœnitatis non colliquesceret. 3. Voluptas multos perdidit, la volupté a perdu bien des gens. Voluptas malorum esca, blandissima domina, inimica virtutis, illecebra turpitudinis, mater malorum omnium, multis exitio fuit. Voluptate, tanquam dulci veneno, pars magna hominum periit; multi illecti voluptate, dulcedine, voluptatibus, blandimentis voluptatum capti, irretiti, sopiti, in miserias incurrunt, infortunia subeunt, calamitates adeunt, graviter offendunt; multi ducem sequentes voluptatem in exitium præcipitarunt. Usus: Verbo voluptatis omnes qui Latine sciunt duas res subjiciunt: lætitiam in animo, et commotionem suavem jucunditatis in corpore, tous ceux qui savent le latin joignent deux idées à mot de plaisir, une joie pour l’âme et une douce et agréable sensation pour le corps. Voluptate dominante virtus jaceat necesse est. Voluptas rationi inimica impedit consilium, mentis perstringit oculos, nec habet ullum cum virtute commercium. Voluptas suaviter sensibus blanditur, sensus titillat et hilarat. Jucundam ac dulcem voluptatum consuetudinem tristis admodum et amarus consequitur eventus. Voluptatis exitus initium est doloris.
VŎLŪTĀTĬO, ōnis, f. Action de se rouler, de se vautrer dans. Usus: Scelera tua non vestigiis odorantes ingressus tuos, sed totis volutationibus corporis et cubilibus persecuti sumus.
VŎLŪTO, as, avi, atum, are, a. Rouler, faire rouler. Syn. Revolvo, tracto. Adv. Libere, studiose. Usus: 1. Volutare libros. In luto, in omni scelerum genere et libidinum, in omni dedecore volutari, se vautrer dans la boue, dans le crime. 2. Procido, accido ad pedes, se rouler aux pieds de qqn. Volutari ad pedes alicujus.
VOLVO, is, volvi, vŏlūtum, ere, a. Syn. Verto, verso, in orbem torqueo. Usus: Facile soluteque volvere sententias, développer sa pensée avec une élocution facile. Illi qui volvuntur stellarum cursus sempiterni, cette éternelle révolution des astres. Cœlum admirabili celeritate volvi videmus.
VŌMER, ĕris, m. Soc de la charrue. Syn. Ferrum in extremo aratro. Usus: Vomere terram perstringere, scindere.
VŎMĬCA, æ, f. Abcès, apostème. Syn. Ulcus. Usus: Vomicam aperire.
VŎMĬTĬO, ōnis, f. Vomissement.
VŎMĬTŬS, ūs, m. Action de vomir, vomissement. Usus: Supprimere, inhibere, sistere vomitum. Vomitum invitare, facere, extrahere, repetere.