VULTŬŌSUS, a, um, Qui fait des grimaces, sombre, sévère. Syn. Tristis, severus. Usus: Cave ne quid ineptum sit aut vultuosum (in oratione), que rien ne jure ou ne grimace dans le style.
VULTŬS, ūs, m. Visage, physionomie. Syn. Os, facies. Epith. Bellissimus, hilaris, gravis, modestus, nefarius, consceleratus, perturbatus, plenus furoris, sapiens, severior, tristior, superbissimus; ficti, simulati. Phras. 1. Vultu tristiore est et severo, il a un visage un peu triste et sévère. Obscurior, suspensus et incertus ejus vultus est; vultus ejus indignitate rerum acrior est; desperatio in ejus vultu aut ira atrox eminet; ore confuso certas perturbationis notas aut ingens malum præfert; in facie vultuque nescio quid triste inest et asperum; frontem contrahit; frontem adducit; vultum demittit; oris habitus is est, ut perturbati animi imaginem vultus et indices oculi referre videantur. 2. Vultus ab animo dissentit, il a un visage menteur, qui ne rend pas les sentiments de son âme. Vultus fallit, mentitur, decipit; in fraudem impellit, inducit; falsa vultus imagine, ficta specie dissimulatur animus; falsa ista vultus species intuentibus imponit, illudit; animi sensum vultus tegit. Sensus animi cum vultu minime congruit. 3. Ex vultu agnosco quam alieno a me sit animo, je reconnais à son air combien il me déteste. Ex oculis ac fronte conjicio, conjecturam facio; vultus qui index est et imago animi, qui sermo quidam tacitus mentis est, de illo prædicat quo erga me sit animo. Vultus, oculi loquuntur ac clamant simulationem de ejus in me animo, vultus ipse significationem dat. Animi infensi notas in fronte lego; vultus ipse sensum animi indicat. Usus: Imago animi vultus est, indices oculi. Vultus est tacitus quidam mentis sermo, animi janua. Num ejus vultum subire audes? Num ejus vultum ferre potes? Fingere quidem et simulare vultum possumus. In tuis oculis, tuo ore, tuo vultu acquiesco, vos yeux, votre figure, tout votre air me plaît. Cf. [Forma].
XYSTUS, i, m. Xyste, colonnade découverte, galerie servant de promenade, de lieu au conversation, etc. Syn. Porticus. Usus: Cum inambularem in xysto.
ZĒLŎTY̆PĬA, æ, f. Jalousie, envie. Syn. Obtrectatio. Usus: Offensio nostra, quæ magis ex zelotypia quam ab injuria nata est. Obtrectatio, quam intelligi zelotypiam volo, est ægritudo ex eo quod alter potiatur eo quod ille ipse concupierit. Cf. [Æmulatio].
ZŌDĬĂCUS, i, m. Le zodiaque. Syn. Signifer orbis, orbis signorum. Usus: Vis quædam est signifero in orbe, qui Græce ζωδιακός dicitur.
ZŌNA, æ, f. Ceinture; une des zones terrestres qui entourent le zodiaque.