ĂBERRO, as, avi, atum, are, n. S’égarer. Syn. Deflecto, devio, erro, deerro, vagor, recedo, declino de via deducor a via. Adv. Ab, de, ad, longius, unde. Usus: 1. Ab recta via per errorem deflecto. 2. Transl. A fine proposito, s’écarter de la fin proposée. Consilia tua a regula, et præscriptione vitæ, a communi utilitate, a proposito longissime aberrant. Aberrat oratio, cum extra fertur. 3. In errore mentis, se tromper. Conjectura, verbo aberravi. 4. Discrepo, être différent. Imago ab exemplari; filii vultus a matre, orationes a se aberrant. 5. Declino a mœrore, se distraire. Scribendis epistolis, amicorum sermonibus aberro a miseriis. Cf. [Erro].
ĂBHINC, De cet endroit, de ce moment. accus. et ablat. junctum refertur ad tempus præteritum; non item futurum. Syn. Ex, ab hac die; biduo ante. Usus: Annos abhinc, vel anni amplius viginti.
ĂBHORRĔO, es, ui, ere, a. et n. Avoir en horreur. Syn. Detestor, abominor, aspernor, exhorreo, religioni habeo, aversor. Phras. Abhorreo ab hoc, j’ai cette chose en aversion. Adv. Longe, longissime, multum, plane, plurimum, prorsus, valde, vehementer. Refugit animus, atque reformidat. Aspernatur animus ac respuit: specie calamitatis perturbor. Hominem ut pestem aliquam fugio. Odio feror incredibili in hominem scelestissimum. Abhorret animus, auris, studium ac voluntas a nefaria societate. Animo, si quisquam alius, alieno sum ab his consiliis, et averso. Usus: 1. Abhorret animus a nuptiis, litterarum studiis, forensi strepitu, j’ai en horreur. 2. Repugno, alienus sum, répugner. Abhorret hoc facinus ab optimi viri moribus, constantia, gravitate. Dictum hoc a veritate, ab hominum sensu, ac fide abhorret Doctrina hæc a vulgi auribus, ab opinione generis humani admodum abhorret. Abhorret oratio tua aurium comprobatione. Cf. [Dissimilis], [Alienus].
ĂBĬEGNUS vel Ābiegnus, a, um, De sapin. Usus: Abiegnæ trabes.
ĂBĬĒS, ĕtis vel ĀBIĒS, ĕtis, f. Sapin. Syn. Alpina et procerior arbor. Epith. Crispa.
ĂBĬGO, is, ēgi, actum, igere, a. Chasser. Syn. Expello, pello, depello, ejicio, ago, exigo, amoveo, fugo. Usus: Pecudes furto et latrocinio abigere, voler des troupeaux. Abigere muscas, delatores ab ædibus, anseres a vel ex frumento. Abigere partum medicamentis, procurer l’avortement. Transl. Membris lassitudinem, animo molestias vini haustu abigere, noyer dans le vin la fatigue du corps et les ennuis de la vie.
ĂBĬTĬO, ōnis, f. Congé, départ. * Syn. Abitus. Usus: Propter te hæc abitio evenit.
ĂBĬTŬS, ūs, m. Départ. Syn. Discessus, excessus, recessus, profectio, abitio, migratio. Usus: Post abitum importunissimæ pestis.
ABJECTĒ, D’une manière basse. Syn. Contemptim, abjecto animo. Usus: Nec abjecte, nec sine aliqua dignitate casum illum tulit.
ABJECTĬO, ōnis, f. Abattement. Syn. Rejectio, dejectio animi, defectio, et pæne desperatio, nimia trepidatio, debilitatio. Animi debilitas, remissio, ac solutio, languor, imbecillitas.