ĀVERTO, is, verti, versum, ere, a. Détourner. Syn. Arceo, removeo, abduco, prohibeo, propello. )( Converto. Adv. Manifeste, parumper, repente. Phras. 1. Avertit animum a pristinis studiis, il a détourné son esprit de ces anciennes études. Abduxit amimum, mentem, cogitationem a pristinis studiis; deduxit a consilio pristino mentem ac studium et alio traduxit, transtulit. 2. Avertit perniciem civium, éloigner un malheur pour ses concitoyens. Ille suo consilio hostium furorem a pernicie civium repulit; cladem a cervicibus depulit; pestem ac exitium propulsavit. Usus: 1. Conatus improborum a republica, hostes ab urbe, pestem a cervicibus avertere. 2. Verto, attirer. Omnium oculos in se avertit. Alio avertere flumen. Aufero, détourner à son profit, dérober. Pecuniam publicam, hæreditatem, prædam in suos usus avertere. 4. Sejungo, segrego, se détacher. Se ab amicitia alicujus avertere.
ĂVĬA, æ, f. Aïeule, grand’mère. Syn. Parentis mater.
ĂVĬĀRĬUM, ii, n. Volière. Syn. Locus ubi aves domi nutriuntur.
ĂVĬDĒ, Avidement. Syn. Cupide. Usus: Avide exspecto tuas litteras. Avide litteras Græcas arripui, quasi diuturnam sitim explere cupiens.
ĂVĬDĬTAS, ātis, f. Avidité. Syn. Cupiditas, desiderium. Epith. Infinita, inexhausta. Usus: 1. Infinita me gloriæ cupiditas tenet. Est in me summa aviditas; summa cupiditate, aviditate gloriæ rapior. 2. Avaritia, cupidité, avarice. Mendicitas aviditati conjuncta in alienas fortunes imminet. Cf. [Avaritia], [Avidus].
ĂVĬDUS, a, um, Avide. Syn. Valde appetens, cupidus. Usus: Appetentes gloriæ, præter cæteras gentes, atque avidi laudis fuere Romani. 2. Avarus, cupide, avare. Valde avidus in pecuniis locupletum est; auri argentique studio supra, quam dici potest tenetur; nemo minus illo a pecuniæ cupiditate abest; auri hominem cupiditas ingens tenet; est in eo summa auri aviditas; ad divitias inflammatus aviditate rapitur. Cf. [Avarus], [Cupio].
ĂVIS, is, f. Oiseau. Epith. Adversa, interpres et satelles Jovis, postrema, excelsa, internuntia Jovis, minor, alba. Usus: Aves aliæ alites; aliæ oscines. Avium quædam ad imitandum humanæ vocis sonum sunt dociles. Aves libero fruuntur cælo. Quasi avem albam bene sentientem civem intuemur.
ĂVĪTUS, a, um, Provenant de l’aïeul ou des aïeux. Usus: Paterna et avita possessio. Patria et avita Philosophorum secta.
ĀVĬUM, ii, n. et sæpius ĀVĬA, ōrum, n. pl. Lieux déserts. Usus: Avium dulcedo ducit ad avium.
ĀVĬUS, a, um, Désert; impraticable. Usus: Nocturnis et aviis itineribus profectus. Silvæ, valles aviæ.