ĀVŎCĀTĬO, ōnis, f. Diversion. Differ. Avocatio a molestia cogitanda; revocatio ad contemplandas voluptates.
ĀVŎCO, as, avi, atum, are, a. Détourner, éloigner, distraire. Syn. Abstraho, abduco, arceo, removeo, traduco. )( Voco, adduco. Adv. Sapienter. Usus: Ab ea re me non commodum ullum abstrahet, non metus avocabit, non somnus retardabit. Aliquem a contentione, a discordis, a vitiis avocare. Cf. [Abduco], [Averto].
ĀVŎLO, as, avi, atum, are, n. S’envoler; se retirer rapidement, s’enfuir. Syn. Fugio, fluo, evanesco. Usus: Experiar ut hinc avolem, je chercherai à m’enfuir d’ici. Fluit corporis voluptas et prona avolat, le plaisir s’envole et bientôt s’évanouit.
ĂVUNCŬLUS, i, m. Oncle maternel. Syn. Matris frater. Epith. Divinus ac singularis, magnus.
ĂVUS, i, m. Aïeul, grand-père. Syn. Patris, aut matris pater. Epith. Disertissimus, nobilis, sapientissimus.
AXILLA, æ, f. Aisselle. Syn. Locus subter brachium concavus.
AXĬŌMA, ătis, n. Propositum, axiome (proposition qui n’a pas besoin de démonstration). Syn. Enuntiatio, effatum, pronuntiatum, sententia breviter enuntiata. Epith. Falsum, verum.
AXIS, is, m. Essieu, et per product. Char. Syn. Linea per mundi centrum ducta, circum quam cœlum convertitur. Usus: 1. Terra, altrix nostra, trajecto axe sustinetur, axe du monde, ligne imaginaire qui partant d’un pôle et passant par le centre de la terre, rejoint l’autre pôle. Usus: 2. Sinuare, propellere axem.