CONCĬLĬUM, ii, n. Assemblée, réunion. Syn. Cœtus, congregatio, conventus, consilium, numerus. Epith. Amplissimum, laudabile, atque populare, privatum, publicum orbis terræ, summum. Usus: Concilia, cœtusque hominum jure sociati, qui civitates dicuntur. Concilium vocare, convocare. Concilium plebis habere. Aliquem in concilium adducere, adhibere, mittere. E concilio aliquem secludere, dimittere. Concilium, conventum solvere.
Concilium Sacrum Œcumenicum, Concile œcuménique. Concilium ex universa Republica Christiana convocatum; coactum ex toto terrarum orbe. Concilium Nationale, concile national. Concilium ex universæ gentis, nationis Episcopis, Antistitibus, Præsulibus coactum, conflatum, habitum; Conventus Ecclesiæ Præsulum ex tota gente actus. Concilium Provinciale, concile provincial. Concilium, conventus coeuntibus ex tota Provincia Episcopis celebratus, collectus.
CONCINNĒ, Élégamment. Syn. Pulchre, facete. Usus: Concinne, ut multa, Timæus, voici, entre beaucoup, un mot spirituel de Timée. Concinne, sed non perite dicere et scribere.
CONCINNĬTAS, ātis, f. Arrangement, élégance. Syn. Compositio levis et numerosa, concinnitudo, condecentia. Usus: Forma ipsa, et ornata verborum concinnitas.
CONCINNĬTŪDO, ĭnis, f. Apprêt (du style). Syn. Concinnitas.
CONCINNO, as, avi, atum, are, a. Arranger, ajuster, mettre en ordre. Syn. Adorno, apte compono. Usus: Concinnare munusculum, vestem, epulas. Cf. [Orno], [Como].
CONCINNUS, a, um, Proportionné, régulier, gracieux, élégant. Syn. Ornatus, numerosus, elegans, politus, facetus, aptus. Usus: Concinna, distincta, festiva, elegans oratio. Concinnæ acutæque sententiæ. Homo ad persuadendum concinnus. Concinnus heluo. Cf. [Elegans], [Aptus].
CONCĬNO, is, nui, ere, n. Chanter ensemble. Syn. Simul cano. Usus: 1. Pressis et flebilibus modis concinere. 2. Convenio, consentio, quadro, être d’accord. Omnia inter se mire concinunt; respondent extrema primis. Cf. [Cano].
CONCĬO, ōnis, f. Réunion, assemblée. Syn. Conventus, cœtus, multitudo populi, corona, concilium. Epith. Conciones accuratæ, acerbissimæ, celeberrimæ et gratissimæ, crebræ, furiosissimæ, graves, improbæ, lentæ; malæ, miseræ, molestæ, multæ magnæque, necessariæ, perditæ, quotidianæ, sceleratæ, secundæ, seditiosæ, temerariæ, timidissimæ, tumultuosæ, turbulentæ, vehementes. Usus: 1. In concionem prodire, procedere, se rendre à l’assemblée. Concionem convocare, convoquer l’assemblée. Concionem submovere, semovere, dimittere, solvere, dissoudre l’assemblée. 2. Suggestum, tribune. In concionem ascendere. 3. Oratio ad populum, discours, harangue. Conciones de me habuit luculentas et gravissimas. Legi concionem tuam. Cf. [Oratio].
CONCĬŌNĀLIS, e, gen. com. Relatif aux assemblées du peuple. Usus: Clamor concionalis.