ACCĬO, is, ivi vel ii, itum, ire, a. Appeler. Syn. Accerso, evoco, venire jubeo. Adv. Peregre, exultro. Usus: 1. Litteris ex Italia in regnum accitus. 2. Transl. Solet virtus magnam voluptatem accire, causer. Cf. [Accerso], [Voco].
ACCĬPĬO, is, cēpi, ceptum, ere, a. Recevoir. Syn. Suscipio, capio, recipio, sumo, assumo, prehendo. )( Do. Adv. Omnino, patienter, proxime, publice, recte, repugnanter, separatim, serius, vesperi, vicissim, aperte, amice, admirabiliter, asperius, bene, clam atque extra ordinem, clementer, contra ac dicitur, durius, eleganter, extrinsecus, fortiter, graviter, hilare, honorifice, libenter, leviter, libentissime, liberalius, male, male satis, mirabiliter, moderate, severe, vehementer. Accepi pessime, planius, valde copiose, privatim. Usus: 1. Suscipio, accepter, se charger de. Rempublicam, provinciam imperium, exercitum, leges a victoribus, jusjurandum a testibus, causam alicujus, satisfactionem, judicium accipere. Accipere conditionem, accepter des conditions. Admittere, non recusare, ad conditiones accedere, descendere; pacis leges subire; conditione uti. Nullam ex iis conditionibus non sequendam putare, ducere, censere. 2. Tracto, excipio, recevoir chez soi, traiter, accueillir. Conviviis, apparatis epulis, laute, magnifice, familiariter, hilari lepidoque ingenio accipere. Male, indignis modis, multis verberibus, aspere accipere. 3. Fero, patior, supporter. Animo æquo, moderate admonitionem meam accipit: pronis auribus, moderatione maxima, animo lubenti admittit; summa voluntate complectitur. 4. Interpretor in bonam partem, prendre une chose en bonne part. Accepit in bonam partem, in partem optimam, moderate, amice, sine offensione; æquis auribus, animisque; animo, quod dictum est, optimo, in mitiorem, meliorem, dexteriorem partem accepit; alias: Boni consuluit; Æqui, bonique fecit. 5. Interpretor in malam partem, prendre mal une chose. In malam partem accipis. In sinistram, pejorem, deteriorem partem; graviter; asperius; durius; in contumeliam; aliorsum; aliter; in alienam ac dictum est, partem accipis; alias: In contumeliam vertis. In contumeliæ loco ponis, Graviter; ægre; indigne fers, ac moleste: in deteriorem partem rapis. 6. Intelligo, audio, recevoir, apprendre. A tabellario, a majoribus, auditione, fama id accepimus. Artes a Magistris, aliquid suo experimento, natura duce accipere, la nature nous enseigne. 7. Assumo, recevoir. In societatem, amicitiam, deditionem accipere. 8. Capio, ressentir. Animum in aliquem quietum, fiduciam, ignominiam, calamitatem, dolorem, offensionem, injuriam, metum, lætitiam, voluptatem de virtute alicujus. 9. Sustineo, éprouver. Plagam, detrimentum, repulsam accipere. Cf. [Obtineo], [Acquiro], [Tracto].
ACCIPĬTER, tris., m. Épervier, faucon. Ab accipiendo dictus. Epith. Præceps, ferus, velox, atrox, nulli avi satis æquus.
ACCLĀMĀTĬO, ōnis, f. Cri, acclamation, clameur hostile. Syn. Admurmuratio, exclamatio, plausus, applausus. Epith. Acuta, attenuata nimis, adversa, levior, magna, maxima, secunda, ingens, læta, canora. Usus: Non acclamatione tantum, sed convicio et maledictis impeditus est Pompeius.
ACCLĀMO, as, avi, atum, are, a. Crier. Dicitur de clamore populi rem probantis, vel improbantis. Phras. Acclamatur ab omnibus, tous se mettent à crier. Admurmuratio omnium facta est. Conclamatur ab omnibus. Extollitur ab omni parte clamor. Clamore approbatur; adjuvatur ruentium in hostem impetus. Contumeliosissimo acclamationum genere reus laceratur. Usus: Oranti populus cum risu acclamavit. Cf. [Clamo], [Applaudo].
ACCLĪNO, as, avi, atum, are, a. Pencher vers. * Syn. Inclino, flecto ad aliquid. Usus: Acclinavit se ad illum.
ACCLĪVIS, e, gen. com. Qui va en montant. Syn. Arduus; fastigio leni subvexus; clementer, molliter assurgens. Usus: Pars viæ valde acclivis.
ACCLĪVĬTAS, ātis, f. Montée. * Syn. Loci facilitas in ascensu. Usus: Ab eo flumine pari acclivitate collis nascebatur.
ACCŎLA, æ, m. Habitant de. Syn. Vicinus, finitimus habitator. Usus: Amnis vadosi accola.