CONTĬNENTER, Continuellement. Syn. Semper. )( Interrupte. Usus: 1. Continenter labuntur et fluunt omnia. 2. Temperanter, sobrement, avec tempérance. Parce, sobrie, continenter vivere. 3. Continuate, conjuncte, perpetuo, de suite, sans interruption. Uno spiritu continenter multa dicere. Cf. [Semper], [Assidue].
CONTĬNENTĬA, æ, f. Modération, retenue; continence. Syn. Temperantia. Differ. Continentia Voluptati, Abstinentia Avaritiæ resistit. Usus: Valetudo sustentatur continentia in victu omni et cultu. Nihil eum ab summa integritate ac continentia deducere potuit. Nulla re conciliatur facilius benevolentia populi, quam continentia et abstinentia. Cf. [Verecundia], [Pudicus].
CONTĬNĔO, es, ui, tentum, ere, a. et n. Renfermer, embrasser (un espace); arrêter, retenir; conserver, garder intact. Syn. Comprehendo, complector, includo, concludo, colligo; vel refreno, cohibeo, coerceo; vel conservo. Adv. Abscondite, arctius, consulto se domi, diligentissime linguam, modeste insolentiam, patientius et expeditius quæstionem, simpliciter quæstionem, vehementius, vix facile sese regionibus officii. Contineri apte, diu, in cupiditate. Phras. 1. Columna universo ambitu denos pedes continet, cette colonne a dix pieds de tour. Denos pedes colligit, complectitur; columnæ ambitus denum pedum est. 2. Equus Trojanus multos mortales continere non poterat, le cheval de Troie ne pouvait contenir beaucoup d’hommes. Multos capere non poterat; paucorum erat capax; admittere, complecti, cohibere non multos poterat; latere, delitescere, tegi, condi in equo Trojano non multi poterant; unius equi lignei angustiis claudi, constringi, arctari non multi poterant. 3. Continere iram non potuit, il ne put maîtriser sa colère. Sustinere iram non potuit, quin erumperet; temperare sibi non poterat, quin iracundia longius auferretur; iracundiæ modum imponere, facere, statuere, frenos injicere; iracundiam reprimere, cohibere, coercere, moderari non poterat. Usus: 1. Multa animo ac memoria continere. Quæ vitam omnem continent. Continere aliquid animo inclusum. Hæc disputatio uberrimos virtutis et doctrinæ fontes continet. Hac una virtute cæteræ omnes, hoc facinore omnia flagitia continentur. Tua salute nostra salus continetur. Vita corpore continetur et spiritu. Omnis honestas quatuor virtutibus continetur. 2. Coerceo, refreno, cohibeo, réprimer, contenir, maîtriser. Continere cupiditates. Te contine, ut alios contineas. Iracundiam, conceptum odium, vocem, gemitum continere. A pluribus exemplis, a respondendo, ab assentando se continere. 3. Conservo, conserver, garder intact, retenir. Fides rempublicam maxime continet. Continere aliquem in officio. 4. Colligo, joindre, rattacher; n. vel p. être joint. Artes cognatione quadam inter se continentur, les arts se tiennent entre eux par une sorte de parenté.
CONTINGIT, imp. Il arrive. Syn. Evenit, accidit. Usus: Si mihi vita contigerit, si la vie m’est conservée, prorogetur. Id facilitate potius, quam culpa mea contigit. Cf. [Accidit], [Fortuna].
CONTINGO, is, tĭgi, tactum, ere, a. et n. Toucher; être proche. Syn. Tango, attingo. Usus: Luna terram propius contingit, la lune est l’astre le plus rapproché de la terre. Atomus alia aliam contingit. Hujus auctoritatem loci contingere ausus non essem. Aliquem propinquitate, sanguine contingere, être parent. Cf. [Evenit].
CONTĬNŬĀTĬO, ōnis, f. Continuation, continuité. Syn. Perpetuitas. Epith. Admirabilis, fatalis quasi et immutabilis, non minus longa verborum, mirabilis, soluta, apta atque jucunda verborum, tota verborum. Usus: Mirabilis quædam continuatio seriesque rerum, ut alia ex aliis nexa, et omnes inter se aptæ colligatæque videantur. 2. Sympathia, ordre non interrompu. Immutabilis continuatio ordinis sempiterni. Continuatio causarum. 3. Periodus. Continuatio est densa et continens frequentatio verborum cum absolutione sententiarum.
1. CONTĬNŬO, Aussitôt, sur-le-champ. Syn. Statim, illico. Usus: Non continuo, si quis peccavit, puniendus est. Continuo omnes surrexere. Continuo te meæ voluptatis participem faciam. Cf. [Statim].
2. CONTĬNŬO, as, avi, atum, are, a. Rendre continu, mettre à la suite, réunir. Adv. Perpetuo. Usus: Libertas hucusque continuata permansit. Natura cohærens cum omnibus partibus. Ager latissime continuatur. Atomi inter senexu continuantur. Cf. [Continuus].
CONTĬNŬUS, a, um, Continu. Syn. Continens, perpetuus, perennis. Phras. Continuus illi labor est, son travail est continuel, sans interruption. Noctes diesque laboribus jungit; rem propositam continuo, vel continenti labore urget; in concepto labore perstat naviter; inceptum laborem naviter persequitur; assiduam rei navat operam; institutum suum in persequendo labore tenet naviter; assiduus est in opere; pertinaci studio in rem incumbit; nullum illi a labore cœpto otium; quies nulla; a cœpto labore ne punctum quidem temporis respirat; infinitus illi labor est; id ille saxum perpetuo volvit. Cf. [Assiduus]. Usus: Tot dies continuos quid egisti? Continuis itineribus Romam veni.
CONTORQUĔO, es, torsi, torsum, ere, a. Brandir; détourner. Syn. Convolvo, torqueo, jaculor, deflecto. Usus: Ut argumenta valide contorquet! aliquem alias ad lætitiam, alias ad tristitiam contorquere. Amnes in alium cursum contorquere. Contorta oratio. Contorta et aculeata sophismata.