CONVĪVĀLIS, e, gen. com. Relatif au repas, de table. Usus: Convivalia ludionum oblectamenta addicta epulis.
CONVĪVĀTOR, ōris, m. Celui qui donne un repas. Syn. Qui convivium facit, parat.
CONVĪVĬUM, ii, n. Repas. Syn. Epulæ, accubatio epularis amicorum. Epith. Delicatum, flagitiosissimum, gladiatorium, gratum, jucundum et gratum, maximum, mirificum, moderatum et honestum, præclarum, publicum, pudicum et sobrium, tempestivum, turpe. Convivia honesta, impura, intempestiva, moderata, modica, muliebria, nocturna. Phras. 1. Convivium splendidum, festin magnifique. Convivium opipare adornatum, omnibus rebus instructum et paratum; ornatum magnifice et splendide; epulum regia magnificentia dignum, lautum, exquisitum; mensa exquisitissimis dapibus exstructa. 2. Convivium apparare, préparer un banquet. Parare, ornare, instruere; epulum dare; mensam exquisitissimis dapibus exstruere; convivio aliquem accipere; convivium magnifice, splendide, apparatissime adornare. 3. Convivio adesse, assister à un festin. Convivium inire, celebrare, concelebrare; convivio accipi; ad convivium adhiberi; accubare in convivio; in convivio esse; convivio interesse; in convivio accumbere. Usus: Celebratur omnium sermone lætitiaque convivium. Agitare convivia, donner un festin ou y prendre part. Condicere, intell. ad convivium, s’inviter à dîner chez qqn ou accepter une invitation. Convivium ad multam noctem vario sermone producere.
CONVĪVOR, aris, atus sum, ari, d. Donner ou prendre un repas. Syn. Convivium ago, agito, epulum do. Usus: Quotidie in publico convivatur. Cf. [Convivium].
CONVŎCĀTĬO, ōnis, f. Appel, convocation. Syn. Conventus, congregatio. Usus: Nulla ad defendendam rempublicam populi convocatio.
CONVŎCO, as, avi, atum, are, a. Convoquer. Syn. Voco, concieo, advoco, congrego. Adv. Aliquando, omnino, serius, fuse. Phras. Populum convocavit, il convoqua le peuple. Concionem advocavit; concilium indixit; concilium plebis habuit; ad concionem vocavit plebem; conventum fecit, egit, celebravit; concivit multitudinem, juvenum manum collegit, comparavit; agmen coegit; cœtus hominum sociavit; multitudinem coegit, congregavit. Cf. [Colligo]. Usus: Convocare et congregare dissipatos. In domos consulum senatum convocare, cœtum indicere. Concientur miraculo novæ rei homines, servitia edicto concitantur, arcessuntur.
CONVŎLO, as, avi, atum, are, n. Accourir, voler ensemble. Syn. Concurro. Adv. Statim. Usus: Convolant tota ex Italia nuntii. Vexillo elato ocius convolabunt. Cf. [Concurro].
CONVOLVO, is, vi, vŏlŭtum, ere, a. Rouler, faire un tour. Syn. Involvo. Usus: Sol se convolvens elabitur, ut abeat.
CŎŎPĔRĬO, is, ui, pertum, ire, a. Couvrir entièrement. Syn. Tego. Usus: Telis coopertum corpus. Homo sceleribus, miseriis coopertus. Cf. [Tego].
CŎOPTĀTĬO, ōnis, f. Choix, élection. Syn. Constitutio. Epith. Censoria. Usus: Cooptatio collegiorum ad populi beneficium transferebatur.