CRĪMĬNŌSUS, a, um, Digne cie reproche, blâmable; coupable, criminel. Syn. Suspiciosus, quod criminis suspicionem affert, quod in crimine est, quod in crimine ponitur. Usus: Non credebam, hoc tibi criminosum fore. Orator acer, acerbus, criminosus. Officiosam amicitiam criminoso nomine inquinas.
CRĪNES, ĭum, m. pl. Cheveux. Syn. Capilli.
CRĪNĪTUS, a, um, Qui a beaucoup de cheveux. Syn. Capillatus, comatus. Usus: Gorgonis os anguibus crinitum, la tête de la Gorgone avait des serpents pour cheveux. Stellæ crinitæ, comête. Cf. [Cometæ].
CRISPUS, a, um, Crépu, frisé.
CRISTA, æ, f. Crête; aigrette, panache d’un casque. Usus: Crista galeæ.
CRISTĀTUS, a, um, Qui a une crête, une aigrette. Usus: Galea cristata.
CRĬTĬCUS, i, m. Critique, censeur. Syn. Poematum, aut similium operum judex, Aristarchus. Usus: Ego tanquam criticus antiquus, ut Aristarchus quidam judicaturus sum.
CRŎCĔUS, a, um, De safran; couleur de safran, jaune, doré. Usus: Chlamys crocea.
CRŎCŎDĪLUS, i, m. Crocodile. Syn. Lacerta Ægyptia magnitudinis immensæ.
CRŎCUS, i, m. Safran. Usus: Meliora sunt unguenta, quæ terram, quam quæ crocum olent.