DĒFLĂGRO, as, avi, atum, are, n. Être brûlé entièrement. Syn. Conflagro, comburor, ardeo. Usus: Quot templa tua manu deflagrarunt? Tuis facibus incensa domus mea deflagravit. Cf. [Comburo].
DĒFLECTO, is, flexi, flexum, ere, n. Se détourner. Syn. Declino, detorqueo, averto. Adv. Aliquantulum de spatio, tantulum. Usus: 1. De via deflectere, quitter la route. Transl. Contortus amnis et deflexus. 2. De virtute, de curriculo et consuetudine majorum defleximus, nous avons dégénéré de la vertu, des coutumes et des habitudes de nos ancêtres. De amicitiis sapientum, ad leves amicitias deflectis. De proposito actionum mearum cursu tua causa deflexi. A veritate, a religione deflectere. Ætas a laboribus ad otium deflexa. Cf. [Inclino], [Averto], [Descisco].
DĒFLĔO, es, flēvi, flētum, ere, a. Pleurer, déplorer. Syn. Deploro, comploro. Adv. Diu multumque. Usus: Civilis belli initia deflevi. Cf. [Lugeo].
DĒFLŌRESCO, is, flōruĭ, escere, n. Perdre sa fleur, se faner. Syn. Flaccesco, florem venustatemque amitto, deficio. Usus: Formæ venustas, gratia principis, ingenium, opes, vires, mature ac celeriter deflorescunt. Cf. [Deficio].
DĒFLŌRO, as, avi, atum, are, a. Flétrir, faner, déshonorer. Syn. Rei decus diminuo, corrumpo. Usus: Victoriæ gloria deflorata est. Cf. [Stuprum].
DĔFLŬO, is, fluxi, fluxum, ere, n. Passer, disparaître. Syn. Labor, delabor. Usus: 1. Ipsæ corollæ defluebant. 2. Cesso, cesser, s’écouler. Ubi salutatio amicorum defluxit, litteris me involvo. 3. Accedo, delabor, passer d’une chose à l’autre. Nempe a vetere facundia ad elegantiora defluximus. 4. Alienor, s’en aller, s’éloigner. E multis amicis plerique defluxere. 5. Transeo, descendre, tomber, sortir, être issu de. E sophistarum fontibus id dicendi genus ad forum defluxit. Cf. [Delabor].
DĒFŎDĬO, is, fōdi, fossum, ere, a. Enfouir, enterrer. Usus: Thesaurum defossum commonstrare.
DĒFORMĀTĬO, ōnis, f. Action de défigurer, de flétrir. Usus: Deformatio corporis et coloris.
DĒFORMĀTUS, a, um, Souillé, flétri. Syn. Turpis, forma atque ornamentis omnibus spoliatus, turpificatus. Usus: Deformatus corpore, fractus animo. Ludi deformati, inquinati, perversi, conturbati. Vitiis deformatus. Parietes nudos et deformatos reliquit. Cf. [Deformis].
DĒFORMIS, e, gen. com. Difforme, laid. Syn. Turpis. )( Formosus. Phras. Valde deformis es, vous êtes hideux. Inhonesta facie, turpi facie et invenusta es. Corporis pravitates in te sunt insignes. Forma tua vacat omni decore. Non parum offensionis habet illa tua deformitas corporis. Non pauca insunt in te quæ formam exstinguant, color exsanguis, latentes sub fronte oculi, vultus distortus, ater, maculosus. Hominis in te præter vocem vix quidquam agnoscitur. Non vulgari deformitate es insignitus. Usus: Me nunquam pœnitet, deformem esse natum. Motus, statusque deformis. Deforme est de seipso prædicare. Cf. [Forma].