DĒMANDO, as, avi, atum, are, a. Remettre, confier à. Syn. Committo. Usus: Demandare curam legato; demandare curæ alicujus aliquid. Cf. [Mando], [Committo].
DĒMENS, entis, omn. gen. Privé de la raison, insensé, fou. Syn. De mente ac sanitate deturbatus, delirus, emota mente, insanus, amens. )( Sanus. Usus: Scelere suo demens. Tragico illo Oreste dementior. Cf. [Insanus], [Amentia].
DĒMENSUM, i, n. Distribution mensuelle en nature ou en argent faite à l’esclave. (Vulg. Portio). Usus: De demenso suo dedit, defraudans genium suum.
DĒMENTER, Follement. Syn. Stulte.
DĒMENTIĬA, æ, f. Folie. Syn. Amentia, insania, stultitia. Epith. Popularis, turbulenta, summa, utilis. Usus: Dementia aliqua ex civibus hostes facti. Cf. [Amentia], [Stultitia].
DĒMĔRĔOR, eris, ītus sum, eri, d. Gagner par des services. Syn. Merito aliquo mihi quempiam adstringo. Usus: Beneficio civitatem demereri. Cf. [Concilio], [Mereor].
DĒMERGO, is, mersi, mersum, ere, a. Plonger, enfoncer. Syn. Mergo, immergo, obruo. Phras. In mari demersus est, il fut englouti dans la mer. Gurgitibus haustus periit; rapido gurgite ablatus nunquam deinceps apparuit; fluctibus maris absorptus est; aquarum fluctibus obrutus est; aquis suffocatus, exstinctus est. Cf. [Mergo]. Usus: Ære alieno demergi. Opibus leges demergere, opprimere, abaisser, anéantir. Patriam demersam extuli. Cf. [Mergo].
DĒMĒTĬOR, iris, mensus sum, iri, d. Mesurer. Syn. Metior, dimetior, describo. Usus: Solis cursum demetiri. Ut verba verbis demensa et paria respondeant. Cf. [Metior].
DĒMĔTĬO, isi, messui, messum, ere, a. Moissonner. Syn. Meto. Adv. Tempestive. Usus: Tempestive demetere et percipere fructus. Cf. [Meto].
DĒMĬGRO, as, avi, atum, are, n. Changer de séjour, aller habiter, déloger. Syn. Ad alias ædes, ad habitandum eo discedo. Usus: Nunquam de statu meo demigrabo. Demigrare et focos relinquere. Cf. [Migro].