DĒMONSTRĀTĬO, ōnis, f. Démonstration. Syn. Ratio validior et apertior. Epith. Necessaria, falsa, universa. Usus: Argumenti conclusio, seu demonstratio.
DĒMONSTRĀTĪVUS, a, um, Démonstratif. Syn. Epidicticus. Usus: Genus orationis demonstrativum.
DĒMONSTRĀTOR, ōris, m. Celui qui indique, qui décrit.
DĒMONSTRO, as, avi, atum, are, a. Montrer, faire voir, indiquer; démontrer, exposer. Syn. Commonstro, significo, declaro, præ me fero, non dissimulo, profiteor, digitum in rem intendo, testificor, indice digito monstro, digito ostendo, planum facio. Adv. Breviter, caute, commodius, diligentissime, lucide, necessario, proprie. Usus: Demonstrare amorem in aliquem. Demonstravi hoc senatui, simul id ostendi. Cf. [Ostendo].
DĒMŎRĬOR, ĕris, mortŭus sum, mori, d. Mourir. Syn. Morior. Usus: Romæ demortuus est. Cf. [Morior].
DĒMŎROR, aris, atus sum, ari, d. Retarder, retenir. Syn. Detineo, remoror. Adv. Diutius. Usus: Ne diutius te demorer. Cf. [Moror].
DĒMŎVĔO, es, mōvi, mōtum, ere, a. Déplacer, écarter de. Syn. Removeo, dimoveo. Usus: Nunquam me de sententia, de cura, de recto demovebit. Alteros demovit, constituit alteros. Cf. [Moveo].
DĒMULCĔO, es, mulsi, mulctum, ere, a. Caresser. Syn. Leniter mulceo, delinio, permulceo. Usus: Equi tergum demulcere. Cf. [Blandior].
DĒMUM, Enfin. Syn. Tandem, denique, postremo, ad extremum, ad ultimum. Usus: Exilium quantum demum a perpetua peregrinatione differt? Cf. [Denique].
DĒMŪTO, as, vi, atum, are, a. Changer. Usus: Mores ingenium demutant. Cf. [Muto].