ĂDĔO, es, ii, vel īvi, ĭtum, ire, n. et a. Aller trouver, visiter. Syn. Accedo, convenio, viso, inviso, visito, eo, venio. )( Abeo. Adv. Caste, ad vivos, intempestive ad aliquem, libentius, necessario. Usus: Adire aliquem, ad aliquem, ædes, fores, locum. Vultum subire alterius, congredi. Transl. 1. Aggredior, incipio, suscipio, entreprendre, essayer. Nunc demum ad opus diu detrectatum; ad rempublicam; ad pactiones adiit. 2. Subeo, subir, essuyer. Nulli sunt labores, nulla pericula, quæ reipublicæ causa non adeam. Inimicitias, odia improborum adire non vereor. 3. Hæreditatem adeo, se porter héritier. Adiit hæreditates multorum civium Romanorum. Cf. [Accedo], [Accessus].
ĂDEPS, ĭpis, m. Graisse. Syn. Pingue intra carnem et cutem. Usus: Num mihi Lentuli somnus, Cassii adeps, Cethegi temeritas pertimescenda est? Cf. [Abdomen], [Pinguis].
ĂDEPTĬO, ōnis, f. Acquisition. Usus: Vita beata non in depulsione mali, sed adeptione bonorum sita est.
ĂDĔQUĬTO, as, avi; atum, are, n. et a. Aller à cheval vers. Syn. Juxta, vel prope equito, equo citato advehor. Usus: Urbi adequitare, se présenter à cheval auprès de la ville.
ĂD HÆC, En outre, à cela. Syn. Præterea; accedit, quod; adde, quod.
ĂDHÆRĔO, es, hæsi, hæsum, ere, n. Être attaché, s’attacher à. Syn. Hæreo, adhæresco, nitor, infixus sum, adjungor, applicor, adjaceo, conjungor. Adv. Vix, extremum, omnino. Phras. Adhæret Platoni, il prend Platon pour guide. Platoni ut magistro affixus est; nusquam ab ejus doctrina, nusquam a latere discedit; inhæret menti; in intimis animis insidet doctrina Platonis; Platonem arcte complectitur, a Platonis doctrina vel tantillum declinare, religio illi est. Usus: 1. Adhæret saxo, ad saxum navis, le navire est attaché au rocher. 2. Transl. In freto æris alieni; in certo studiorum genere adhærescere, cultiver certaines études. Vide, ne fax illa seditionis et conjurationis ad hanc materiem adhærescat. Argumentum, oratio nusquam adhærescit. Cf. [Hæreo], [Conjungo].
ĂDHÆSĬO, ōnis, f. Adhésion.
ĂDHĬBĔO, es, ui, ĭtum, ere, a. Mettre auprès, approcher; ajouter, joindre. Syn. Affero, adjungo, admoveo, adapto, item: utor. )( Amoveo, removeo. Adv. Alacriter, aperte, bene, extrinsecus, frequentius, liberaliter, nimirum, publice, recte, severius. Phras. 1. Adhibebo diligentiam, je ferai preuve de travail. Omni cura studioque enitar, elaborabo; omnes vires, studia, omnem curam, industriam eo conferam; omnia in adducendis ad exitum suum rebus tuis experiar; operam dabo, navabo, dicabo maximam rationibus tuis; omni studio id contendam; omni ope, ac opera adnitar; curæ mihi erunt res tuæ; quantuscumque mihi labor suscipiendus est, vincam studio naturæ vires. In hoc cura mea omnis, ac industria versabitur, excubabit, ut commodis tuis accuratius inserviam; omne studium in hoc ponam, consumam, collocabo; huic rei vigilias dabo, dicabo, tradam, addicam meas, in hanc curam unice incumbam; in hoc vires contendam meas; in hoc curas figam, configam, infigam omnes; ad hoc operam profitebor meam, ut res tuas, rationesque omnes, quanta maxima possum, cura complectar. 2. Ut Aristotelem intelligas, ingenium adhibendum est, pour comprendre Aristote, il faut employer toute son intelligence. Ingenii vis omnis conferenda; ingenii acies intendenda; acuendum ingenium est. Usus: 1. Utor, employer, mettre en œuvre. Vir bonus præter curam et diligentiam, artem etiam et fidem adhibet in amicorum periculis. Idem gravitatem in dolore; modum, moderationem in rebus secundis; studium et solertiam in negotiis adhibet. 2. Admoveo, appeler, invoquer, avoir recours à. In convivium, atque adeo in consilium, ad deliberationes, ad causas adhibere. Diis preces, equo calcaria, juventuti stimulos adhibere. Dicenti aures adhibere, écouter, prêter l’oreille. 3. Gero, exhibeo, se montrer. Ita se in imperio, ut privatum adhibuit. 4. Affero, offrir, donner. Ægroto vinum, medicinam adhibere. Ad negotium curam, rationem, mentem, animum, virtutem, gravitatem adhibere. Litteris tuis aliquam mihi consolationem adhibeto.
ĂDHĬNNĬO, is, ivi, vel ii, ire, n. Hennir à ou vers. Proprie equorum est.