DĒNŪDO, as, avi, atum, are, a. Mettre à nu, découvrir. Syn. Nudo, spolio. Adv. Crudelissime. Usus: Spoliare et denudare aliquem suo ornatu. Cf. [Nudo].
DĒNUNTĬĀTĬO, ōnis, f. Annonce, avertissement, injonction. Syn. Indicium, significatio. Epith. Periculosa, præmatura. Usus: Denuntiatio belli. Terrere aliquem denuntiatione periculi. Quæ est illa a Diis profecta denuntiatio calamitatum?
DĒNUNTĬO, as, avi, atum, are, a. Annoncer, déclarer; ordonner. Syn. Indico, palam dico, testor, ostendo, significo, prænuntio. Adv. Ante, aperte, apertius, singillatim, multo ante, palam. Usus: Inimicitias ille mihi denuntiavit. Clodius metum, vim terrores jacit et denuntiat. Judici, vel in judicium, vel judicium alicui denuntiare. Espectanti litteras denuntiavit, ne scriberem.
DĒNŬO, De nouveau. Syn. De integro. Cf. [Iterum].
DĔŎNĔRO, as, avi, atum, are, a. Décharger. Syn. Exonero, depono. Usus: Suæ invidiæ aliquid in me deonerare et trajicere voluit, il a voulu décharger un peu sur moi de l’odieux qui l’accable. Cf. [Onus].
DĔORSUM, En bas. )( Sursum. Usus: Directe deorsum feror.
DĒPĂCISCOR, eris, pactus sum, pacisci, d. Faire un pacte, un accord. Syn. Paciscor, spondeo. Usus: Tria prædia sibi depactus est, il prit trois métairies pour sa part. Ad conditiones alicujus; cum aliquo depacisci. Cf. [Pactum].
DĒPASCO, is, pāvi, pastum, ere, a. vel DĒPASCOR, eris, pastus sum, pasci, d. Brouter, se repaître. Syn. Absumo, reseco. Usus: Pecora agrum depascunt; orationis luxuriem stilo depascere, retrancher, élaguer avec le stylet l’exubérance du discours. Febris hominem misere depascitur.
DĒPĔCŪLĀTOR, ōris, m. Déprédateur, voleur. Usus: Depeculator, vexator provinciarum. Cf. [Fur].
DĒPĔCŪLOR, aris, atus sum, ari, d. Dépouiller, voler. Syn. Furor, compilo. Usus: Civitates, regna, domos depeculatus est. Honorem alicujus et famam depeculari. Eum omni argento depeculatus est.