DĒSULTŌRĬUS, a, um, Relatif aux écuyers; volage, inconstant. Syn. Qui ex equo in equum facite desilit; item: Transl. Inconstans, ingenii mobilis, levis. Usus: E prætorio candidato consularis quasi desultorius, etc. Cf. [Levis].
DĒSUM, ĕs, fŭi, esse, n. Être absent, manquer. Syn. Absum, deficio, non adsum. )( Adsum. Phras. Deest, quod aliis largiar, je n’ai pas de quoi faire l’aumône. Omnia me deficiunt; omnium inopi, quod largiar, non est; in summa penuria ac egestate dego; nihil præsto est, nihil superest, nihil suppetit, quo aliorum inopiam sustentem. Cf. [Careo]. Usus: Doctrina mihi non defuit, nec ingenium. Tibi nullum a me pietatis officium defuit. Nunquam occasioni, officio, causæ defui.
DĒSŪMO, is, sumpsi, sumptum, ere, a. Prendre, choisir. Usus: Hostem sibi certum desumere. Cf. [Eligo].
DĒTĔGO, is, texi, tectum, ere, a. Découvrir, dévoiler. Syn. Denudo, aperio. Usus: Insidias detegere. Cf. [Aperio], [Manifestus].
DĒTENDO, is, tendi, tensum, ere, a. Détendre. Usus: Tabernacula detendere, plier les tentes.
DĒTERGO, is, si, sum, ere, a. Ôter en essuyant, essuyer. Syn. Abstergo. Usus: Jucundo sermone fastidia, dolorem, molestias detergere.
DĒTĔRĬOR, ōris, gen. com. Pire, plus mauvais. Syn. Pejor, nequissimus. Phras. 1. Rem omnem sua importunitate deteriorem effecit, il a gâté toute l’affaire par son défaut de politesse. Diis hominibusque invitis negotium plane evertit; corrupit omnia et profligavit. Omnia nunc deteriora sunt; in statu, loco deteriore sunt. Versa et mutata in pejorem partem sunt omnia, sic ut nihil offensioni huic mederi jam queat. 2. Deterior factus est, il est devenu plus mauvais. Nimium quantum e pristina virtute deflexit; a se ipso degeneravit, discessit. Nimium descivit; nec gradu, sed præcipiti cursu in vitia transcurrit. Cf. [Corrumpo], [Depravo], Disciplina solutior.
DĒTĔRĬUS, Pis, plus mal.
DĒTERMĬNĀTĬO, ōnis, f. Borne, limite, fin. Syn. Terminus, conclusio, finis. Usus: Cœli complexus, extima ora et determinatio mundi. Conclusio est exitus et determinatio totius orationis.