DISTENTUS, a, um, part. v. distendo, ere. Divisé, distrait. Syn. Occupatus, impeditus. Usus: Tot negotiis distentus sum, ut respirare vix possim; sum distentissimus. Opera distentus sum, animo longe magis. Cf. [Occupo], [Distraho].
DISTERMĬNO, as, avi, atum, are, a. Séparer, borner. Syn. Separo, disjungo.
DISTILLO, as, avi, atum, are, n. Tomber goutte à goutte. Syn. Paulatim fluo.
DISTINCTĒ, Avec ordre, méthode. Syn. Disposite, distribute. Usus: Distincte, disposite, explicate, articulatim dicere.
DISTINCTĬO, ōnis, f. Division, pause, ponctuation. Syn. Discrimen, distributio, interpunctio, dissimilitudo. Usus: Facilis est distinctio ingenui et liberalis joci. Distinctio veri et falsi. Distinctio omnium siderum. Illam tuam distinctionem non probo.
DISTINCTĬO, a, um, Séparé, distingué. Usus: Distincta alios intervalla, moræ, interpunctiones, respirationes delectant. Littora urbibus, pocula gemmis, cœlum sideribus, oratio membris et articulis distincta.
DISTINGUO, is, xi, ctum, ere, a. Séparer; discerner. Syn. Separo, segrego, disjungo, secerno, discerno, interrumpo, vario. Adv. Acute, dilucide, melius, severe. Usus: Vera a falsis; quid inter naturam, et rationem intersit, distinguere. Orationem variare et distinguere verborum sententiarumque insignibus. Rem ambiguam distinguere. Voluntatem a simulatione distinguere. Distinguere et segregare causam publicam a privata.
DISTĬNĔO, es, tĭnŭi, tentum, ere, a. Arrêter, retarder. Syn. Impedio, impeditum teneo. )( Otiosus sum, vaco. Adv. Valde, vehementer. Usus: Ex hoc colligas, quanta occupatione distinear. Distineor tandem et divellor dolore. Cf. [Impedio], [Occupo].
DISTO, as, are, n. Être éloigné. Syn. Absum, differo, diversus sum, interest. Usus: Contraria sunt, quæ plurimum distant, ut vita, mors; calor, frigus. Mores hominis ab oratione, vultus ab animo distat. Cf. [Discrepo], [Discordo], [Dissimilis], [Longe].
DISTORQUĔO, es, torsi, tortum, ere, a. Tourner en tous sens. Oculos distorquere, rouler de grands yeux.