DISTORTĬO, ōnis, f. Contorsion. Usus: Distortio et depravatio membrorum.
DISTORTUS, a, um, Contrefait, difforme. Syn. Contortus. Usus: Sapientes, si vel distortissimi sint, formosi sunt. Genus dicendi distortum. Cf. [Pravus].
DISTRACTĬO, ōnis, f. Division; éloignement, séparation. Syn. Disjunctio. Epith. Summa. Usus: Non est nobis societas cum tyrannis, sed potius summa distractio. (Pro evagatione animi; aberratione mentis a proposito; animi tumultu, distraction, vulg. est.) Cf. [Distractus].
DISTRACTUS, a, um, Séparé; brouillé, aliéné. Syn. Disjunctus, divulsus, alienatus. Usus: Vita a rei familiaris cura, ambitionis labore distracta. Cæsar et Pompeius malorum perfidia distracti, de imperio dimicant. (Sum distractus in oratione, vulg. est), je suis distrait dans la prière. Latine efferas: Parum attentus, animo vagus sum; a proposito aversus; inter precandum animus aberrat longius; evagatur liberius; cum ad contemplandas res divinas me confero, animus peregrinatur longius; a suo proposito perturbatis cogitationibus abducitur. Cf. [Distrahi], Cogitationibus distrahor.
DISTRĂHO, is, traxi, tractum, ere, a. Tirer de tous côtés, diviser. Syn. Avello, disjungo, dissipo, diduco. )( Congrego. Usus: 1. Natura cohærentia distrahere. Lacerare et distrahere reliquias vitæ. Pugnam segregare ac distrahere. 2. Abstraho, séparer de. A complexu matris filium distrahere. Non possum a te distrahi sine dolore. 3. Transl. Animo ancipiti, et variis rebus occupato tribuitur, partager, diviser. Industriam alicujus in plura studia distrahere. In deliberando animus in plures partes distrahitur. (Distrahere se, se distraire, vulg. est.), latine dicas: Animum a curis abducere; abstrahere a sollicitudine animum; aberrationem a molestia quærere; a molestiis, curis aberrare; a seriis curis avocare animum; lenire curas aberratione animi; sibi se vindicare; respirare a negotiis.
DISTRĬBŬO, is, ŭi, ūtum, ere, a. Distribuer, répartir, partager. Syn. Divido, partior, tribuo, dispenso, describo. Adv. Æqualiter, bipartito, breviter, centuriatim, commode, commodissime, tributim, tripartito. Usus: Pecuniæ maximæ distribuuntur. In tres partes distributa est sapientia. Regnum in provincias tribuere, describere, distribuere. Cf. [Divido], [Tribuo].
DISTRĬBŪTĒ, Avec ordre, méthode. Syn. Distincte. Usus: Nec distribute, nec ornate scribit.
DISTRĬBŪTĬO, ōnis, f. Division, distribution. Syn. Divisio, partitio, descriptio. Usus: Temporum distributionem facere. Cœli distributio.
DISTRĬBŪTOR, ōris, m. Distributeur. Usus: Distributores tabellarum.