DISTRICTUS, a, um, Diversement occupé, tiraillé. Syn. Strictus, occupatus, distentus. Usus: 1. Nunquam a laboribus districtior fui. Ejus vita ambitionis labore districta. 2. Eductus e vagina, tiré. Districti in rempublicam gladii.
DISTRINGO, is, strinxi, ere, a. Lier, resserrer. Syn. Constringo. Adv. Confestim. Usus: 1. Fraus distringit, non dissolvit perjurium. 2. Gladium distringere, tirer l’épée.
DISTURBĀTĬO, ōnis, f. Démolition, ruine. Syn. Eversio. Usus: Disturbatio urbis.
DISTURBO, as, avi, atum, are, a. Détruire; anéantir. Syn. Dijicio, disjicio, demolior, dissipo, perverto. )( Construo, compono, dispono. Usus: Rem totam disturbavi, j’ai déconcerté tout le plan. Judicium vi et armis disturbare voluit. Vitæ societatem disturbat, qui fidem lædit. Cf. [Impedio], [Turbo].
DĪTESCO, is, ere, n. S’enrichir. Syn. Dives fio. Cf. [Dives].
DĪTHY̆RAMBUS, i, m. Dithyrambe, poème en l’honneur de Bacchus.
DĬTĬO, ōnis, f. Puissance, autorité. Syn. Imperium, potestas, jurisdictio. Phras. 1. Urbs ea est sub ditione Cæsaris, cette ville est sous la domination de César. Urbs hæc sub tutela Romanæ magnitudinis acquiescit; in ditione et potestate Cæsaris tenetur; Romano paret Imperio; jura legesque a Rom. Imperatore accipit. 2. Provinciam suæ ditioni subjicere, soumettre une province. Provinciam in ditionem suam redigere, sub ditionem subjungere; provincia potiri; ditione complecti; dominatum provinciæ occupare; armis sibi asserere, vindicare; subigere provinciam; ditionis suæ facere; ditioni suæ adjicere. Cf. [Imperium], [Occupo]. Usus: DEI nutu ac ditione omnia gubernantur. In ditionem redigere. Sub ditionem subjungere. In sua ditione ac potestate tenere. (Pro regione, provincia, vulg. est.)
DĪTO, as, avi, atum, are, a. Enrichir. Syn. Locupleto. Phras. Rex ditavit hominem, le roi a enrichi cet homme. Divitiis auxit; fortunis cumulavit; amplificavit fortunas hominis; facultates auxit; fortunis locupletavit. Cf. [Divitiæ]. Usus: Urbs spoliis ditata ac triumphis. Cf. [Locupleto].
DĬU, Longtemps. Syn. Perdiu, multos annos, multos dies, magnam partem diei, per multas ætates, longo intervallo. Phras. 1. Diu ante longtemps avant. Multo ante; permultum ante; jam pridem; dudum; multis ante tempestatibus. 2. Diu post, longtemps après. Longo ex intervallo; magno ex intervallo; post longam intercapedinem; post longum tempus; longo post tempore; cum temporis multum abiisset; transacto multorum annorum spatio. Usus: Quid est in vita hominis diu? Cf. [Duro].
DĬURNUS, a, um, Du jour, de jour. Syn. Quod ad diem pertinet, aut fit de die. Usus: Nullam partem neque diurnæ, neque nocturnæ quietis cepi. Annuum, menstruum, diurnum spatium. Diurni et nocturni metus et dolores.