DĪVĪNĬTAS, ātis, f. Divinité, puissance divine. Syn. Numen, summa præstantia. Usus: Aristoteles menti tribuit omnem divinitatem, astris alii. Ex divinitate sua animum genuisse DEUS credebatur. Cf. [DEUS].
DĪVĬNĬTUS, De la part des dieux. Syn. Divine, divino numine. Phras. Divinitus id nobis auxilium oblatum est, ce secours nous a été accordé par un bienfait des dieux. Divino munere, non humano consilio; dono deum, velut cœlo dimissa illa auxilia venere; velut divina virgula illa nobis bona suppeditata sunt. Cf. [DEO juvante].
DĪVĪNO, as, avi, atum, are, a. Deviner, prédire. Syn. Vaticinor, auguror, conjicio, futura significo, in posterum præsentio, præsagio, ariolor, oraculum edo, conjectura prospicio. Adv. Mirabiliter, naturaliter, prorsus. Phras. Eam tempestatem multi ante divinarant, bien des gens avaient prédit ce malheur longtemps à l’avance. Multis vaticinationibus, non sine instinctu aliquo afflatuque divino, non sine mentis incitatione divina, ea prænuntiata sunt. Non tam aruspices et fulguratores, nec tam interpretes ostentorum, augures, aut vates furiosi, sed viri sapientes ac providi eam tempestatem augurabantur. Non somniorum conjectione, non vana augurandi scientia, non prognosticis; non e fatidicorum et vatum effatis incognitis; sed ex iis, quæ contra morem ac leges fierent, impendentem reipublicæ calamitatem, velut divina præsagitione præmonstrarunt, præcinuerunt, præsenserunt, præsignificarunt. Usus: Futura divinare. Cf. [Conjicio].
DĪVĪNUS, a, um, Divin. Syn. Cœlestis. Usus: 1. Homo divinum ac cœleste animal a Philosophis quondam appellatus. Divina religio. Natura divina. 2. Divinator, Magus, devin. Falluntur sæpe divini et Chaldæi. Melancholicos habere aliquid in animo divinum et præsentiens, existimat Aristoteles. 2. Excellens, illustris, minime vulgaris, extraordinaire, merveilleux, excellent. Divina vir memoria, consilio, eloquentia, ingenio. Divinis me laudibus extulere illæ cœlestes divinæque legiones. Divina hominis auctoritas.
DĪVĬSĬO, ōnis, f. Partage, distribution. Syn. Distributio, partitio, divortium, dissidium, sectio. Usus: Causarum, orationis divisio in suas partes. Trium regnorum divisio, cœli, maris, inferorum.
DĪVĪSOR, ōris, m. Celui qui partage; courtier d’élections. Usus: 1. Italiæ divisores. 2. Qui tribubus candidatorum nomine pecunias dividit ad suffragia corrumpenda. Per quem sequestrem, quem divisorem tribus corrupta est? Pœna in divisores constituta.
DĪVĬTĬÆ, ārum, f. pl. Richesses. Syn. Opulentia, ampla fortuna, magnæ fortunæ atque copiæ; summa copia; opes et copiæ, omnium rerum abundantia. )( Summa inopia, paupertas. Epith. Duces ad voluptatem et valetudinem bonam; inanes, ingentes, libidinosæ, maximæ, certissimæ, naturales, opportunæ, parabiles, veteres illibatæque. Phras. 1. Divitias, quæris, vous poursuivez les richesses. In re familiari augenda totus es. Præter divitias nihil spectas. Totus in divitias incumbis. Tuum omne studium in quærendis opibus consumis, locas, constituis. Id unum agis, ut divitias tibi pares, compares, colligas, congeras. Eo tantum spectas, ut opes possideas; eo tuum studium dirigis, ut opibus abundes, affluas; eo studium tuum confers, ut divitiæ tibi abundent. Tuum consilium illud est, ut divitiæ tibi adsint maximæ; ut divitiæ tuam in domum omnes confluant; ut dives, ut copiosus, ut locuples, ut bene nummatus sis. Nihil tibi potius est, quam ut sis multarum possessionum præsidio munitus; ut a re familiari sis instructus, paratus, minime inops; ut divitiis, copiis, opibus, fortunis abundes; ut cumulata possideas, et uberrima sint omnia; ut omnium rerum ubertate floreas; ut fortunæ tibi sint amplissimæ. Opes aucuparis; opibus inhias; rem facere; facultates augere; amplificare fortunas, ea tibi cura est unica. Animus est opes parare, congerere, cumulare, accumulare, coacervare, corradere, conficere; rem familiarem magnis accessionibus augere; pervenire ad opes, colligere amplas facultates; omnibus vis ornamentis, omnibus præsidiis redundare; rem augere cupis; opes expetis fundatas optime ac constitutas. 2. Divitias habet amplissimas, il a d’immenses richesses. Divitiis auctus, ornatus est amplissimis; opibus ac fortunis viget, pollet, præstat, excellit; re utitur ampla admodum ac prolixa; rem habet, tenet, possidet, nactus, adeptus est copiosam, uberrimam, bene magnam. Opes habet fundatas atque optime constitutas; pauci hominem excellunt opibus; opibus valet, præpollet. Cf. [Dives]. Usus: 1. Divitias expetere, quærere, parare. 2. Divitiis circumfluere; ad divitias pervenire; divitiis augeri, ornari. Cf. [Bona], [Copia], [Abundo].
DĪVORTĬUM, ii, n. Divorce. Syn. Dissidium inter conjuges; discidium. Epith. Subitum. Usus: Quid audio, Lentulum fecisse divortium cum uxore? Multa doctrinarum divortia. Syria a Cilicia aquarum divortiis dividitur, versants où les eaux se séparent.
DĪVULGO, as, avi, atum, are, a. Divulguer, publier. Syn. Foras effero, vulgo, pervulgo, in medium profero, edo, patefacio. Phras. Rei fama ubique divulgatur, le bruit de ce fait s’est répandu partout. Fama rei tota urbe discurrit, edocet vulgus. Fama rei omnium sermonibus teritur, celebratur; in vulgus effertur; vulgi rumoribus differtur, dissipatur; res in omnium ore, ac sermone est, versatur. Manat per urbem rumor, non jam tacite serpit per urbem rumor; percrebrescit rei fama; crebris jactatur sermonibus. Cf. [Fama]. Usus: Librum divulgare. Inimici eam rem sermonibus divulgarunt. Cf. [Edo], [Fama], [Rumor].
DĪVUS, a, um, Divin; subst. Dieu, déesse. Syn. Deus, homo divinus. Usus: Ad divos caste adeundum. (Pro Sancto, un saint, minus proprie adhibetur).