DŎMĀBĬLIS, e, gen. com. Domptable, qu’on peut dompter. Syn. Qui domari potest.
DŎMESTĬCUS, i, m. De la maison, de la famille; particulier, privé. Syn. Familiaris, intestinus, vernaculus, privatus, intimus. )( Externus, alienus. Usus: Res familiaris, et domestica. Disciplina domestica. Domesticum, intestinum malum. Domestica exempla. Cf. [Familiaris].
DŎMĬCĬLĬUM, ii, n. Domicile, habitation. Syn. Domus, habitatio, sedes, tectum. Epith. Amplissimum, aptum, divinum, honestissimum, pristinum, proprium, sacrum, stabile et certum, terrestre, universum. Usus: 1. Humana figura domicilium mentis. Domicilium Romæ collocavit, ante non habuit. 2. Transl. In hoc domicilio imperii et gloriæ. Urbs hæc domicilium superbiæ et luxuriæ. Domicilium in alterius auribus, vel humanitate collocare. Cf. [Domus].
DŎMĬNA, æ, f. Maîtresse, souveraine. Syn. Princeps, regina. Epith. Dura, improvisa, vehemens, imperiosa, blandissima, gravis. Usus: Fortuna campi domina, et rerum humanarum. Prudentia domina et regina virtutum, la prudence est la souveraine et la reine de toutes les vertus. Voluptates blandissimæ dominæ.
DŎMĬNĀTĬO, ōnis, f. Domination, empire, souveraineté. Syn. Dominatus, tyrannis, regnum. Epith. Accommodatissima, aliena, non modo crudelis, sed ignominiosa etiam et flagitiosa, firma et moderata, jucunda et honesta, misera, nova, regia. Usus: Vita sub dominatione misera est. Quærere, sibi comparare, habere dominationem.
DŎMĬNĀTOR, ōris, m. Maître, souverain. Usus: Rerum dominator DEUS.
DŎMĬNĀTRIX, īcis, f. Maîtresse, souveraine. Syn. Domina. Epith. Cæca ac temeraria. Usus: Dominatrix animi cupiditas.
DŎMĬNĀTŬS, ūs, m. Domination. Syn. Dominatio, principatus. Epith. Crudelis, impotens, novus, perpetuus, regius, superbus, deterrimus. Usus: Dignus dominatu omnium rerum. Dominatum Cæsar occupavit. Unius dominatu omnia tenebantur. Fortuna eum in summo dominatu locavit.
DŎMĬNOR, aris, atus sum, ari, d. Être maître, dominer, commander, régner. Syn. Rerum potior, regno, dominatum teneo; populos dominatu premo, teneo; imperium in populos teneo, in ditione habeo; provinciam cum imperio obtineo; præsum eo jure, quod amplissimum esse potest; præsum ea potestate, quæ potest esse maxima; imperito populis; imperio urbem rego. Usus: Dominari in judiciis. Eloquentia in liberis urbibus dominatur, et floret. Dominari in suos. Ubi libido dominatur, modestia exulat. Cf. [Regno], [Impero], [Imperium], [Ditio], [Rego].